— 6 
het inwendig gebruik van Anonaceeën- basten voornamelijk aan bij die 
ziekten, die ontstaan door verstopping der vena portae; voorzichtigheid 
bij het toedienen is echter noodig, daar zij, langdurig of in grooter hoe- 
veelheid gebruikt, duizelingen en haemorrhagieën en bij zwangeren abortus 
verwekken! De Javanen, zegt Blume verder, gebruiken deze basten 
uitwendig, en wel tegen kneuzingen en vooral tegen rheumatische pijnen, 
waartoe zij ze met andere prikkelende geneesmiddelen mengen en tot 
pap wrijven. Voorts wordt uit de geurige bloemen van bepaalde soor- 
ten welriekende olie verkregen. 
Ook in andere tropische gewesten wordt aan verschillende deelen van 
vele Anonaceeën geneeskrachtige werking toegekend. 
In vroeger dagen werden de aan aetherische olie rijke vruchtjes van 
Xylopia- soorten naar Europa aangevoerd om daar — onder den naam van 
^Piper aethiopicum” — als opwekkend middel te dienen. 
Slechts weinig weet men tot nog toe omtrent de chemische bestand- 
deelen der Anonaceeën. Volgens Jahresber. d. Pharm. 1858,60 heeft 
Daniell (Pharm Journ. and Transact. XVI, 398) uitgemaakt, dat de 
zoogenaamde „ Meocuta”-bast, welke in West- Afrika als verfstof en als 
uitwendig geneesmiddel dient, en in welke Stenhouse rijkelijk berberine 
vond, van eene Anonacee , n. 1. Coeloclinepolycarpa DC. {JJnona polycarpa 
Benn.) afkomstig is. Later vonden J. H. en C. O. Lloyd in de vruchten 
van Asimina triloba Dun. een alkaloïd asimine (Jahresber. d. Pharm. 
1886, 247; 1887,26), terwijl omstreeks denzelfden tijd door Eykman (Een 
bezoek aan ’sLands Plantentuin te Buitenzorg 1887, 35), eenige door hem 
gevonden chemische bijzonderheden omtrent Anonaceeën werden mede- 
gedeeld : in Orophea chrysocarpa Miq. en Cyathocalyx sumatrana 
Scheff. trof hij eene interessante kleurstof aan, in Popowia pisocarpa 
Endl. een alkaloïd. Bocagea Dalzellii H. f. et. Th. eindelijk heeft bij 
onderzoek, behalve looizuur en galluszuur, een kristallijn (glucosiedisch ?) 
lichaam opgeleverd, hetwelk met water onder den invloed van een ferment 
een uienreuk geeft (Jahresber. d. Pharm. 1892, 33). 
Van het hier in het laboratorium verrichte onderzoek naar de bestand- 
deelen der Anonaceeën is reeds met een kort woord gewag gemaakt in 
bet Jaarverslag van ’s Lands Plantentuin over 1890, blz. 51. Uitvoeri- 
ger worden de verkregen resultaten hier onder vermeld. 
Bijna alle geslachten bevatten alkaloïden, bij wier afzondering 
in den regel de volgende methode gevolgd werd : Het spiritueus 
extract van bast of bladen, al of niet onder toevoeging van eenig 
zoutzuur bereid, werd in water opgenomen, het zure Altraat door 
