- 4 — 
Be neerslagen met normaal en met basisch loodacetaat gaven 
bij ontleding geene stoffen van scherpen of bitteren smaak. 
MICHELIA L. 
Michelia Champnca L. 
Hooper vond in den bast eenige vluchtige en vette (?) olie, een 
scherp-bittere hars, looistof, suiker, eene bitterstof enz. Inlandsche naam 
voor deze en andere soorten : „tjampaka”. 
Uit de bladen werd een weinig alkaloïd verkregen, dat rpet de 
meeste algemeene reagentia sterk neerslagen gaf. 
Het alkaloïd uit den bast, bereid hetzij door praecipitatie met 
koolzure soda en schudden met aether of chloroform, hetzij volgens 
de kalk-chloroform-methode, is bitter en geeft met de algemeene 
reagentiën neerslagen. Het lost in overmaat van bijtend alkali 
op, niet in koolzure alkaliën, en is blijkens injectieproeven voor 
Bufo niet giftig. 
Michelia longifolia Bl. „tjampaka poetih”. 
De bast bevat 0,15 °/ 0 alkaloïd. Dit vormde, ook na zuivering, 
eene amorfe, nog gekleurde massa, welke met zwavelzuur geel, met 
salpeterzuur-houdend zwavelzuur vuil bruinzwart, met salpeterzuur 
roodbruin wordt. Het lost niet op in overmaat van koolzuur alkali, 
wel in kaliloog. Injectie van 5 mgr. bij een padde had geene zicht- 
bare uitwerking. 
Eene op Menado „tjampaka oetan” geheeten Michelia-soovt bexat 
in don bast ruim 0,1 °/ 0 alkaloïd, dat, uit alkalische vloeistof door 
chloroform uitgeschud, als gekleurde, amorfe massa verkregen 
werd. Het geeft duidelijk neerslagen met pikrinezuur, Mayer’s oplos- 
sing, jood-joodkalium, tannine, kwikchloriede, platinachloriede, sul- 
focyaankalium, fosfomolybdeenzuur, fosfowolframzuur en fosfostibium- 
zuur. De kleurreacties komen met die van het alkaloïd uit de vorige 
soort ongeveer overeen (bebeerine ?). 
Prof. J. F. Eykman vermeldt in zijn opstel: „Een bezoek aan 
