— 58 — 
phorinc verweert in den exsiccator allengs (en on middellijk bij ver- 
hitting tot 120°) tot eene porceleinachtige stof, die nog den uiter- 
lijken vorm der kristallen behoudt, doch gemakkelijk tot wit poeder 
uiteenvalt. 50,778 gr. reine hypaphorine als doorschijnende kris- 
tallen, verloren bij volledig drogen boven zwavelzuur 6,715 gr aan 
gewicht, zijnde 13,2 0 / 0 . Het ontledings-smeltpunt der hypaphorine 
bedraagt 255°C ; bij deze temperatuur kleurt zij zich bruin en smelt 
onder opbruisen. Bij sterker verhitting verbrandt hypaphorine vol- 
ledig onder uitstooten van penetrant, indol- achtig riekende, dampen. 
In water lost hypaphorine zeer gemakkelijk op. Eene 1 °/ 0 op- 
lossing smaakt weinig opvallend : ietwat zilt en bitterachtig. De 
aangezuurde oplossing geeft overvloedige neerslagen met pikrinezuur, 
kwikchloriede, platinachloriede, (fraaie naalden !), goudchloriede, fos- 
fowolfraamzuur, jood-joodkalium, tannine, fosfomolybdas ammonicus 
en kaliumdichromaat ; de gevoeligheid voor deze reagentia is ech- 
ter niet groot (eene oplossing van het nitraat 1/2000 geeft nog slechts 
troebeling met Mayer’s vloeistof, jood-joodkalium, goudchloriede en 
fosfowolfraamzuur.) Eene bijzondere vermelding verdient de reactie 
met goudchloriede ; het daardoor veroorzaakt neerslag is eerst 
vuilwit, maar wordt bijna onmiddellijk donker wijnrood, onder 
sterke troebeling der geheele vloeistof; het neerslag laat zich 
affiltreeren als purperen vlokken, het Altraat is dan kleurloos, 
resp. lichtgeel. Met goudchloriede treedt nog in e:ne nitras 
hypaphorini-oplossing van 1 — 80000 na eenigen tijd een zwak 
roodc kleur op. Nitras hypaphorini verandert Fehling’s vloeistof 
niet, ook niet bij koken, en geeft geene spiegel met ammoniakale 
zilveroplossing, wel met zilvercarbonaat. 
Evenals met salpeterzuur, gaat hypaphorine met zoutzuur en azijn- 
zuur kristallijne verbindingen aan, die (schoon meer oplosbaar dan 
het nitraat) in water veel moeilijker oplossen dan de vrije base. 
Het hydrochloraat kristalliseert zonder aq. in fraaie naalden. Door 
titrage werd in het omgekristalliseerde zout aangewezen 1 1 ,8 °/ 0 
HC1. Over de vorming van het „nitraat” is hierboven reeds een en 
ander opgemerkt. Treedt na toevoeging van het zuur de kristalli- 
satie niet spontaan in, dan is strijken met een glasstaaf langs den 
wand van het vat voldoende om een overvloedig mikro-kristallijn 
