— 83 — 
heid van een zoodanig lichaam doen vermoeden (*) („Les nègres 
emploient les feuilles a savonner le linge” Baillon, Hist. d. PI. IV, 
297.) Een afkooksel 1/100 der versche bladen bleek voor visschen 
onschadelijk. De bladen bevatten eene door basisch loodacetaat 
praecipiteerbare niet bittere stof. 
Het in het Eerste Verslag voor carpaïne vermeld smeltpunt, 1 1 5°, 
werd later, bij gebruik van een Jenenser normaal-thermometer, iets 
hooger gevonden, nl. 118° (zonder correctie). Bij langdurige ver- 
hitting der gesmolten carpaïne bij 120° werd geenerlei gewichts- 
vermindering waargenomen, het alkaloïd kristalliseert dus watervrij. 
Eene oplossing van hydrochloras carpaïni van 2,47 °/ 0 gaf in een 
buis van 99,2 eene rechtsdraaiing van 0,5°; zijnde dus [a] D = 20 4 / 10 °. 
Carpaïne geeft met platinachloriede een kristallijn lichtgeel neer- 
slag ten bedrage van 194 d. uit 100 d. carpaïne; het ontledings- 
smeltpunt van dit neerslag is 270°. Met kwikchloriede ontstaat 
in de oplossing van carpaïne (als hydrochloraat) eene sterke melk- 
achtige troebeling ; op den bodem deponeert deze allengs een 
samengebald ietwat geel neerslag, en aan de wanden fraai witte 
kristalgroepen. Door omkristallisatie uit absoluten alkohol verkrijgt 
men de kwikverbinding als zijdeglanzende, stervormig gegroepeerde 
naalden, smeltpunt 170°. 
Carpaïne is zeer resistent tegen alkaliën; zelfs bij koken met 
sterke kaliloog (1 + 2 aq.) splitst zich geen ammonia af en blijft het 
alkaloïd onveranderd. 
Volledigheidshalve laat ik hier nog volgen mijne cijfers der eerste 
elementair-analyses van carpaïne, te Buitenzorg verricht in 1891 ; 
zij zijn bereids door Dr. van Rijn, de voortzetter van het carpaïne- 
onderzoek, opgenomen in zijne hierna te noemen tweede publicatie, 
waarnaar ook voor Prof. Wichmann’s kristallographische data be- 
treffende carpaïne verwezen zij : 
I. 0,252 gr. carpaïne gaven 0,633 5 C0 2 en 0,238 H 2 0. 
II. 0,278 „ , „ 0,709 „ „ 0,268’ , 
III. 0,220 „ „ „ 0,559 , „ 0,208 „ 
IV. 0,312’ „ „ „17,6 cM 8 N. (Barom. 742, T.=27°, 2). 
V. 
0,272 
15.3 
742*, „ 29°. 
(*) Zie ook Pharm. Centrallialle 1892 (XXXIII), 695 en 743; 1893 (XXXIV), 134. 
