— 86 — 
en die op het ruggemerg. Therapeutische mededeelingen over carpaïne 
zijn niet verschenen, alleen wordt door Dr. A G. Vorderman (Teijsmannia 
1894) in het licht gesteld het gebruik van een aftreksel van jonge pa- 
payabladen als Indisch geneesmiddel tegen koortsen, waarbij o. a. de 
aandacht trekt, dat het voortgezet gebruik wordt beperkt tot een duur 
van hoogstens vijf dagen — hetgeen op eene door de ervaring geleerde 
cumuleerende werking schijnt te wijzen. Dezelfde waarnemer merkt t. a. p. 
het interessante feit op, dat de papayabladen, indien deze als groente 
hebben te dienen, vooraf door de Javanen van de carpaïne bevrijd wor- 
den, door ontbittering met schieferklei. Dat niet alleen op Java, doch 
ook op Sumatra, het gebruik van papayabladen tegen koortsen bekend 
is, blijkt uit eene notitie in New Remedies VI, 69, overgenomen uit het 
Padangsch Handelsblad van 16 Febr. 1881: „ A decoction of papaya- leaves 
is a wholesome medicine in obstinate inward fevers. A friend of mine 
was once fully cured bij means of it. It is an exclusively native remedy,” 
enz. Het gebruik als inlandsch middel tegen beri-beri heeft bij de Euro- 
peesche artsen geen weerklank gevonden. (*) 
b. De reeds hierboven geciteerde onderzoekingen van Dr. van Rijn 
zijn ook opgenomen in het Ned. Tijdschr. v. Pharm. Y. (1893), 102 en 131, 
en in het Archiv der Pharm. Bd. 231 (1893), S. 184. In zijne dissertatie 
vat de schrijver de chemische resultaten als volgt samen: de formule 
van carpaïne is C l4 H 25 N0 4 ; het bevat geen kristalwater; smeltpunt 
(corr.) 121°; bereide en geanalyseerde zouten: chloor- broom- en joodwa- 
terstofzure carpaïne, salpeterzure id. , verder zure zwavelzure id. en de 
platina- en gouddubbelzouten van carpaïne; carpaïne is eene secundaire 
base, met joodaethyl behandeld ontstaat joodwaterstofzure aethyl-carpaïne ; 
carpaïne bevat geen methoxylgroep ; carpaïne vormt met salpeterigzuur 
i.s.n. eene nitrosoverbinding C 14 H 24 (NO) NO a ; bij oxydatie van 
carpaïne met kaliumpermanganaat in zure oplossing ontstaat ammonia 
en een stikstofvrij zuur; bij behandeling met benzoylchloriede treedt in 
carpaïne geen benzoylgroep en acetylchloriede werkt niet acetyleerend. 
Voor de optische draaiing vond van Rijn [oc] D = 21 0 55 / . 
In eene in 1897 verschenen II de Mededeeling over carpaïne (Ned. 
Tijdschr. v. Pharm. IX, blz. 47 en Archiv der Pharm. Bd. 235 S. 332.) 
geeft Dr. van Rijn de voortzetting zijner onderzoekingen, die betreffen 
de bereiding van methylcarpaïne en het nader onderzoek der inwerking 
van benzoylchloriede op carpaïne, methylcarpaïne en nitrosocarpaïne, als- 
mede der oxydatie met kaliumpermanganaat. Ook Dr. van Rijn kon geen 
(*) Opgemerkt zij ten slotte ? dat carpaïne verdient voor physiologisch détail- 
onderzoek aan de orde te blijven: slechts een deel der werkzaamheid dier in- 
teressante base is volledig in het licht gesteld; ook de chemische structuur 
verdient opgehelderd te worden. 
