— 90 
Alangiiim sundaiium Miq. 
Uit den bast dezer Cornacea werd 0,4 °/ 0 bijna kleurloos alkaloïd 
verkregen. Hiervan gaf 20 mgr. bij eene kip eene snel voorbijgaan- 
de intoxicatie. De reacties met sterke zuren zijn dezelfde als die 
van het bovengenoemde alkaloïd uit A. hexapetalum . 
De bladen bevatten meer dan één alkaloïd. De sterk alkaloïdhou- 
dende waterige oplossing van het met azijnzuurhoudenden spiritus be- 
reide extract der bladen werd met natriumcarbonaat alkalisch gemaakt 
en met aether uitgeschud. Deze neemt, ook bij herhaald schudden, 
niet al het alkaloïd op ; schudt men nu met chloroform, dan gaat ook 
daarin niet al het alkaloïd over, eerst door daarna nog met warmen 
amylalkohol te schudden kan men de waterige vloeistof volkomen 
van alkaloïd bevrijden. De opbrengst aan ruw alkaloïd bedraagt: 
A. verdampingsrest v. d. aether 0,45 °/ 0 . 
B. „ „ „ chloroform . . 0,50 „ 
C. „ „ „ amylalkohol. 0,05 „ 
Totaal 1 °/ 0 . 
A. is weinig gekleurd, B. sterker, C. weer minder. 
Met Mayer’s reactief geven A. en B. — bij het gebruik van 10 
c.c. oplossing — nog troebeling bij eene verdunning van 1:150000, 
met pikrinezuur nog bij eene verdunning van 1:25000. De rest 
C. is veel minder gevoelig voor deze reagentia: de laagste concen- 
tratiën bij welke met bovengenoemde reactieven nog troebeling wordt 
waargenomen, zijn resp. 1:8000 en 1:1250. 
Ook met de andere algemeene reagentiën geeft A. goede neer- 
slagen. Het is overigens een bitter alkaloïd (grens der bitterheid: 
V 30000 )} dat in overmaat van kaliloog onoplosbaar is. Het pikraat 
van A. smelt bij 170°, dat van B. bij 180°. 
12 mgr. van A. bij een padde ingespoten, veroorzaakte hevige 
intoxicatie, evenwel zonder opvallend vergiftigingsbeeld ; slechts werd 
de ademhaling zeldzaam en dan dieper, terwijl na omstreeks 20 minuten 
de dood intrad. 8 mgr. was binnen 40 minuten doodelijk, 4 mgr. 
na anderhalf uur. Injectie van 60 mgr. bij eene kip van 600 gram 
lichaamsgewicht deed deze na 4 uren sterven, mede zonder typisch 
vergiftigingsbeeld . 
