— 100 — 
verdamping zijner oplossing in ijsazijn. Het alkaloïd is onoplosbaar 
in bijtende alkaliën. 
Met zwavelzuur geeft dit alkaloïd eene zwakke roodviolette 
verkleuring, die door een spoor salpeterzuur allengs in fraai 
blauw overgaat; zwavelzuur + ceriumoxyde geeft eene prachtige 
indigoblauwe kleur, die langen tijd blijft bestaan; zwavelzuur 
+ kaliumbickromaat levert eveneens fraai blauw, echter meer 
vergankelijk; zoutzuur: nihil, salpeterzuur: prachtig blauw, over- 
gaande in groen, eindelijk in geel. 
TIMONIUS Rumph. 
Tiinonius Rumphii Bl. 
De bast bevat een zeer bitter alkaloïd (takbast slechts 0,1 °/ 0 ), 
dat gemakkelijk zuiver te bereiden is. Natriumcarbonaat maakt het 
alkaloïd vrij en aether lost het overvloedig op; men moet echter 
daartoe oogenblikkelijk en met veel aether uitschudden, anders 
scheidt het alkaloïd zich af in vaste korrels, die in aether zeer 
moeielijk oplossen. Chloroform is wellicht een beter uitschudmiddel. 
Bij langzame verdamping eener alkoholiscke oplossing blijkt het 
alkaloïd kristallisecrbaar te zijn. De waterige oplossing 1 : 100 
smaakt intens bitter (als kinine) en geeft neerslagen met pikrine- 
zuur, Mayer’s oplossing, jood-joodkalium, tannine, platinachloriede 
goudchloriede, fosfomolybdas ammonicus, fosfowolframzuur, ka- 
liumbichromaat en fosfostibiumzuur, niet met kwikchloriede of met 
sulfocyaankalium. Het pikraat is kristallijn en smelt bij 220°. De 
grens van verdunning, waarbij nog reactie met Mayer’s reagens is 
waar te nemen (in 10 c. c. oplossing) ligt bij 1 : 20 a 25000, dus 
niet laag. 
Het alkaloïd is vergiftig, blijkens eene proef op een padde, die 
na injectie van 10 mgr. spoedig stierf. 
PAVETTA L. 
Pavetta tomeiitosa. Roxb. 
In een spiritueus extract der looistofrijke bladen werden alka- 
loïdreacties waargenomen. Het werd daarom in water opgenomen 
