— 110 — 
„Bij verwarming van 0.4 gram, met een weinig water op het waterbad, 
werd de massa weeker, verspreidde een doordringenden, eenigszins aan 
oranjebloesem herinnerenden geur, doch werd niet opgelost. Door toevoeging 
van eenige droppels verdund zoutzuur verkreeg ik evenwel een geel 
gekleurde, zwak zuur reageerende oplossing, die door verdunning met 
water tot een bepaald volume werd gebracht. 
Met die vloeistof verrichtte ik eenige proeven op konijnen, muizen^ 
kippen, duiven en vooral op kikvorschen. Het bleek daaruit, dat isotomine 
een vrij sterk werkend vergif is. 
Kikkers werden door 5 mgr. isotomine gedood; een witte muis werd 
door 6 mgr. alcaloïde vrij zwaar vergiftigd, doch herstelde. Een duif 
van 250 gram lichaamsgewicht werd door subcutane injectie van 60 mgr. 
isotomine binnen 2 minuten gedood. Een kip van 1600 grm lichaamsgewicht 
vertoonde na toediening van 40 mgr. der stof wel eenige vergiftigings- 
verschijnselen, waaronder vooral coördinatie-stoornis (waggelende gang)> 
dieper ademhaling, en een toestand van somnolentie werden opgemerkt, 
doch ca. 2 uur na de toediening van het vergif scheen het dier geheel 
hersteld. 
Bij de geringe hoeveelheid stof, waarover ik kon beschikken, heb ik de 
werking alleen op kikvorschen eenigszins nader bestudeerd. Wat ik 
omtrent de werkingswijze van isotomine kan mededeelen, betreft dus alleen 
de laatstgenoemde diersoort. En ofschoon ook ten opzichte van die dieren 
mijn onderzoek nog verre van voltooid is gebleven, heb ik gemeend, door 
mededeeling van het gevondene, toch de aandacht op deze belangrijke 
stof te moeten vestigen. 
Bij kikvorschen vertoonen zich spoedig, na de injectie van 5 — 10 mgr. 
isotomine, vertraging en onregelmatigheid van de ademhaling, storing van 
het coördinatie-vermogen, vermindering en ten slotte totale opheffing van 
de willekeurige beweging. In dien toestand, waarin het dier elke veroor- 
zaakte ligging behoudt, vertoonen zich af en toe, vooral na aanraking 
van het dier, nog twee a drie ademhalingsbewegingen en eerst geruimen 
tijd nadat de willekeurige bewegingen hebben opgehouden, blijft de 
respiratie voor goed uit. Aanraking van het door isotomine genarcotiseerde 
dier veroorzaakt evenwel sterke bewegingen, die naar ’t schijnt zuivere 
reflex- bewegingen zijn, daar zij ook nog blijven bestaan, nadat men het 
ruggemerg van het verlamde dier dicht achter de hersenen heeft door- 
gesneden. 
Die reflex-bewegingen treden zelfs na zeer zwakke mechanische prik- 
keling zóó sterk op, dat het mij niet onwaarschijnlijk voorkomt, dat met 
de narcose een verhoogde reflex-prikkelbaarheid gepaard gaat. Zeker durf 
ik dit, bij de onmogelijkheid om mechanische prikkels nauwkeurig te 
meten, niet beweren, te minder omdat het onderzoek naar een verhooging 
