114 — 
Bij isotomine werd daarentegen een van het begin der proefneming 
af regelmatig voortgaande vermindering van de hart-frequentie waarge- 
nomen, die betrekkelijk spoedig met diastolischen stilstand eindigde, als 
gevolg van een verlammende werking op de motorische centra van het 
hart en ten slotte op de spier zelve. Dat die stilstand niet als gevolg 
eener vagus -prikkeling optreedt, werd bewezen door de proef met atro- 
pinesulfaat, waarbij het pas stilstaande hart in dien toestand volhardde, 
en dat omgekeerd gedurende het pulseeren van het vergiftigde hart de 
vagusuiteinden niet verlamd zijn, bewezen wij door het opdroppelen 
van muscarine-oplossing, waardoor een remming der beweging ontstond, 
die weer door atropine kon worden opgeheven. 
Het isotomine schijnt mij — bij gelijke doses — een krachtiger werkend 
vergift voor het kikvorschen-hart te zijn dan lobeline. De stilstand in 
diastole, door hartsverlamming, die bij isotomine na 2 a 3 uur tot stand 
kwam, bleef voor gelijke doses lobeline of geheel uit of trad eerst na 
12—24 uur op. 
Een klein verschil was ook merkbaar in de verandering van de res- 
piratie bij kikkers onder den invloed van de twee vergiften. Terwijl 
de respiratie-frequentie bij vergiftiging met isotomine steeds van den 
aanvang af verminderde, kon ik bij mijn proeven met lobelinesulfaat 
enkele malen een aan die vermindering voorafgaande, doch kort durende 
versnelling der respiratie-frequentie constateeren. 
Het belangrijkst zou, bij een vergelijkend onderzoek van de twee 
alcaloïden, zeker de bestudeering van den invloed dier stoffen op de 
ademhaling van warmbloedige dieren geweest zijn, daar, zooals de onder- 
zoekingen van Dreser hebben aangetoond, juist in dat gedeelte der 
werking de rechtvaardiging van het gebruik van lobeline als anti-asth- 
maticum wordt gevonden. Tot mijn leedwezen was ik, bij gemis van 
een voldoende hoeveelheid isotomine, niet in de mogelijkheid dat gedeelte 
van het onderzoek ten uitvoer te brengen, om de vraag te kunnen be- 
antwoorden of isotomine een met die van lobeline overeenstemmende 
werking op de ademhaling en dientengevolge misschien dezelfde thera- 
peutische beteekenis heeft. 
Door dit uit den aard der omstandigheden nog niet afgesloten onder- 
zoek is evenwel reeds gebleken, dat isotomine en lobeline in vele punten, 
de werking betreffende, met elkaar overeenkomen en dat de waargenomen 
verschillen misschien meer van quantitatieven dan wel van qualitatieven 
aard zijn”. 
