120 — 
droxyde alkalisch, dan verkrijgt men bij verwarming weder hetzelfde 
kleurenspel. Het neerslag bestaat dus uit de loodverbinding van 
het chromogeen; in overeenstemming hiermede geeft de oorspron- 
kelijke vloeistof na praecipitatie met basisch loodacetaat geen spoor 
van roodkleuring meer met kaliloog. 
Men kan het glucosied verkrijgen door deze ontleding van het 
loodzout. De opbrengst is echter niet quantitatief. 
Alkaloïd is in den bast van W. firma niet aanwezig. 
Willughbeia javanica Bl. 
Hasskarl zegt (Het nut, aan eenige planten op Java toegeschreven, 
blz. 8, N°. 60) van deze plant: „De bast wordt gestampt, met indigo- 
water vermengd en dient tot het zwart verven van kleedjes, garen enz.” 
In den bast dezer Apocynea werd hetzelfde glucosied gevonden 
als in dien der vorige soort. Ook hier is geen alkaloïd aanwezig. 
CHILOCARPUS Bl. 
Cliilocarpus demidatus Bl. 
„Yan deze en andere soorten van dit geslacht wordt het sap als een 
middel tegen dysenterie beschouwd. De jonge spitsen der ranken worden 
met sambal bij rijst gegeten. Het vleesch der pitten is zuurachtig zoet 
en wordt gegeten” (Hassk. 1 c. 12, N<>. 86). 
Zoowel de bast als de bladen werden aan een voorloopig onderzoek 
onderworpen, doch geen alkaloïd of ander bitter beginsel aangetoffen. 
CARISSA L. 
Carissa Carandas L. 
Dit is een van de weinige Apocyneeën , die eetbare vruchten leveren. 
De waterige oplossing van het spiritueus extract van stambast 
smaakt bitter. Met aether schudt men slechts een weinigje zwak 
bittere hars uit en na toevoeging van alkali een spoor alkaloïd. 
Het ware uitschudmiddel van het bittere beginsel is chloroform. 
Ook de bast van Carissa diffusa Roxb. blijkt wel eene bittere 
stof, maar geen alkaloïd te bevatten. 
Uit den bast der Australische Carissa ovata var. stolonifera be- 
reidden Maiden en Smith een als strophanthine werkend glucosied. 
