— 124 — 
stof, die als verfmiddel wordt aangewend; is vroeger ten onrechte voor 
de stamplant van conessi-bast gehouden. 
Wrightia antidysenterica R. Br.; de bast is evenals die van HolarrJiena 
antidysenterica in Engelsch-Indië onder den naam conessi- bast bekend en 
vormt daar een hoog geschat geneesmiddel; beide basten bevatten het- 
zelfde werkzame bestanddeel, nl. het alkaloïd conessine of wrightine. 
Wrightia javanica DC. 
In bast noch bladen werd een alkaloïd of ander bitter bestand- 
deel aangetroffen. 
STROPHANTHUS DC. 
Stropliantlius dichotomus DC. 
Eykman (1.0., 60) constateerde reeds, dat de bast den bitteren 
smaak niet aan een alkaloïd dankt 
Voegt men bij de waterige oplossing van het spiritueus extract 
verdund zwavelzuur of zoutzuur, dan ontstaat sterke troebeling. 
Schudt men vóór de toevoeging van zuur met chloroform uit, dan 
bemerkt men, dat de door minerale zuren splitsbare stof slechts voor 
een klein deel in den chloroform is overgegaan. 
Dezelfde splitsing wordt in eene oplossing van het spiritueus ex- 
tract van bladen veroorzaakt, en wel in nog sterker mate dan in die 
van het bastextract. Ook hier neemt chloroform geen alkaloïd of 
ander bitter beginsel op, en slechts sporen der splitsbare stof. 
Men kan de troebeling, door zoutzuur veroorzaakt, met aether 
uitschudden, het splitsingsproduct blijft dan bij verdamping van den 
aether achter als kleurlooze, amorfe rest van zoeten reuk. 
Wellicht is deze splitsing door verdunde zuren bij de gewone 
temperatuur de bekende ontleding van strophanthine in strophanthi- 
dine en glucose. 
Het gehalte — vooral in den bast — ,en daarmede ook de toxiciteit, 
is gering. 10 gram bastpoeder geven bij een hond geene intoxi- 
catie ; voor visschen is de waterige oplossing van het spiritueus ex- 
tract eerst vergiftig bij eene concentratie van minstens 1 dl. bast tot 300. 
