128 
Een tweede onderzoek van den bast van Kopsia flavida is te 
Utrecht ingesteld door W. P. H. van den Driessen Mareeuw, en 
medegedeeld in het Ned. Tijdschr . v. Pharm. VIII (1896), blz. 199 
Dit onderzoek bevestigt de resultaten te Buitenzorg verkregen (zie 
Eerste verslag, blz 60) en leert verschillende nieuwe bijzonderheden 
over de verhouding van het kristallijne iTojma-alkaloïd tot de alge- 
meene en bijzondere alkaloïdreagentia. De broom verbinding van het 
alkaloïd is kristallijn en smelt bij 286°. 
5 mgr. bij een kikvorsch ingespoten veroorzaakte weldra eene 
voorbijgaande verlamming en na 4 dagen den dood. De hoeveelheid 
alkaloïd in den bast bleek onvoldoende voor gedetailleerd onderzoek. 
Als desideratum blijft dus nog de s udie der zaden , die een hoog 
alkaloïd-gehalte bezitten en bij deze plant het aangewezen onder- 
zoekingsmateriaal zijn, gelijk t. a. p. in het Eerste verslag is uit- 
eengezet. 
Naar aanleiding van het alkaloïdgehalte in Vinca rosea L. (zie 
Eerste verslag, 68) zij opgemerkt, dat onlangs in Engelsch-Indië 
in V.pusilla alkaloïd is aangetoond (Pharmacogr. Ind. IY (supplement), 
177.) Yoor de Europeesche Vinca wordt op een alkaloïdgehalte 
reeds gedoeld in J.B. 1859,3. 
Rauwolfia (= Ophioxylon) serpent! na Benth. 
Daar in de literatuur nog steeds vermeld wordt, dat door H. 
Wefers Bettink in den wortel van Ophioxylon serpentinum eene 
op juglon gelijkende kristallijne stof, ophioxyline, is gevonden, zij 
hier nogmaals geconstateerd, dat de door genoemden geleerde 
geanalyseerde „poeleh pandak” is gebleken te zijn eene vervalsching 
van Ophioxylon , afkomstig van Plumbago rosea L., zoodat de naam 
ophioxyline behoort te vervallen, daar Prof. Wefers Bettink’s stof 
is de plumbagine van Dulong. (Zie dienaangaande Eerste verslag 
blz. 55 en het daar geciteerde opstel in het Ned. Tijdschr. v. 
Pharm. II (1890), blz. 246). 
Het ware bestanddeel van Rauwolfia (Ophioxylon) is het reeds 
door J. F. Eykman in 1887 ontdekte alkaloïd, dat later door de 
