— 129 — 
bewerkers der Pharmacographia Iadica (II, 416 en IY (Appendix), 
173) pseudobrucine is gedoopt. 
In verband met het feit, dat ook de bladen dezer Ophioxylon op 
de Javaansche markten als geneesmiddel verkocht worden, zij opge- 
merkt dat ik uit de bladen eener naverwante plant, eene nog 
ongedetermineerde Rauwolfia ( Cyrtosiphonia ), een soortgelijk alkaloïd 
bereid heb, door het in water opgelost spiritueus extract na zuivering 
met basisch loodacetaat met koolzure soda alkalisch te maken en met 
aether uit te schudden. Het alkaloïd is fraai kristallijn. Met salpeter- 
zuur geeft het eene eerst violette, dan helderroode verkleuring ; met 
zwavelzuur-ceriumoxyde een fraai violette. Yoor Bufo bleek eene 
injectie van 10 mgr. dezer basis lethaal. 
De voortzetting van het onderzoek der echte „poeleh pandak”, 
Rauwolfia v, Ophioxylon , is nog afgestuit op onvoldoend materiaal. 
Lactaria Ackeriiigae T. et B. 
In het Eerste Yerslag, 57 — 60, zijn als bestanddeelen van den 
bast dezer plant, behalve eene harsachtige stof, aangegeven drie 
lichamen van alkaloïdischen aard, waarvan één de eigenschap heeft, 
sterk blauw fluoresceerende oplossingen te vormen (no. 2 van de 
op blz. 60 van het Eerste Yerslag opgesomde praeparaten). Omtrent 
dit lichaam hebben nadere proeven nog het volgende aan het 
licht gebracht. 
De fijngewreven kristallen (zie Eerste Yerslag, blz. 58 onderaan) 
staan ook in de kookhitteniets af aan petroleumaether; aether lost 
ze langzaam op tot eene geelgroene, zeer intens blauw fluores- 
ceerende oplossing, die bij verdamping een geelgroen restant laat. 
Alkohol en alkohol-aether lossen de stof gemakkelijker op, chlo- 
roform slechts moeielijk en met gele kleur. De fluorescentie is ook 
bij de alkoholische oplossing duidelijk waarneembaar, het sterkst ech- 
ter in aether. Ook de oplossing in benzol fluoresceert sterk, die in 
zwavelkoolstof weinig, met geelgroene kleur ; amylalcohol lost de stof 
rijkelijk op. De kristallen zweven in chloroform, hebben dus een soorte- 
lijk gewicht van ongeveer 1,5. In oliebad verhit tot 220°, worden zij 
wel donkerder van kleur, maar smelten nog niet Nog sterker 
verhit, smelten zij en kristalliseeren weder bij bekoeling. 
Mededl. PI. XXY. 
9 . 
