— 133 — 
genoemde analyse-cijfers herinneren aan die van alizarine (C — 75,0 en 
H= 3,6 •/.).' 
Yoor een proefje van Warden’s pseudo-indicaan uit Thevetia vond 
ik in het Buitenzorgsch laboratorium, dat: 
0,289 gr. gaven 0,679 C0 2 en 0,131 H 2 0. 
Zijnde C= 64,1 en H. = 5,0 °/ 0 . 
Over de bereiding van Cerberine heb ik na de mededeelingen in het 
Eerste Yerslag, en vooral na Prof. Plugge’s uitvoerige studie dezer stof 
(in Ned. Tijdschr. v. Pharm, Y (1898), blz 1 en Arch. d. Pharm. Bd. 
231 (1893), blz. 10,) weinig toetevoegen. 
Uit Tjiandjoer ontving het laboratorium in 1891 6 a 7000 zaadkernen 
der Cerbera , tot een gewicht van 38 K.G. (een kern weegt gemiddeld: 
nat 5.45 en droog 2,94 gr. — • de rijpe vruchten geven aan kernen gemiddeld 
8 °/ 0 ; in de onrijpe vruchten is het endosperm eene dikvloeibare door- 
schijnende gelei). Als reeds vroeger vermeld zijn de kernen rijk aan 
vette olie, die tot eene hoeveelheid van 76° / 0 aanwezig is (*) De uitgeperste 
olie is geelbruin met groene fluorescentie, S.G. bij 30° =0,914. Zij houdt 
cerberine in oplossing en is daarom giftig, niet op zich zelve. Door 
zeer sterk persen kan men uit de gestampte kernen 53 °/ 0 der aanwezige 
olie verkrijgen (indien men echter bij het fijnstampen de brij met zwa- 
velkoolstof bevochtigt, laat zich 70 °/ 0 der olie door persing wegnemen). 
Het door persing ontvette poeder werd tweemalen met koud water uit- 
getrokken (ter verwijdering van het pseudo-indicaan en der odolline) en 
vervolgens het nog wat vochtige poeder met alkohol uitgekookt. De- 
stilleert men van het gefiltreerde afkooksel den alkohol af, dan blijft een 
waterig vocht en vindt men op den bodem van het destilleervat de nog 
onzuivere cerberine-kristallen. Deze uit absoluten alkohol omgekristal- 
liseerd en met aether afgewasschen geven een goede opbrengst, zegge 
ongeveer 1 °/ 0 , aan zeer fraaie kristalklieren van cerberine van een 
smeltpunt van 192°. Uit de resultaten van Prof. Plugge is echter ge- 
bleken, dat deze voortreffelijke eenvoudige methode wel opgaat bij versch 
materiaal, doch niet bij oud materiaal van geheel zwart geworden kernen 
met ontlede bestanddeelen — in dat geval verkreeg Plugge slechts 0,16 
en zelfs 0,08 °/ 0 cerberine. 
(*) In dergelijk vetrijk materiaal werd de vetbepaling te Buitenzorg als volgt verricht: 
op een vlak glazen schaaltje werden de luchtdroge zaadlobben met een scherp pennemesje 
in dunne schijfjes gesneden en deze in den LiEBERMANN’schen exsiccator gedroogd. Vervol- 
gens werden zij met 10 voudig volume aether eenige dagen (onder herhaald omschudden) 
ter zijde gesteld en in een bepaald gedeelte van den helder afgeschonken aether de olie 
(of juister het extract; bepaald [i. c. 59 c / 0 der zaadlobben]. Daarna werden de schijfjes 
na afloopen van den aether snel tusschen filtreerpapier van den aanhangenden aether 
bevrijd, opnieuw boven zwavelzuur gedroogd, tot fijn poeder gebracht en opnieuw met 10 
voud aether uitgetrokken ( deze tweede maceratie gaf i. c. 17 % olie, dus totaal 76 °/ 0 ). 
