— 137 — 
CRYPTOLEPIS R. Br. 
Cryptolepis laxiflora Bl. 
De bladen werden volgens de methode Stas-Otto op alkaloïd 
onderzocht, echter zonder resultaat. Zij bevatten geen glucosied, 
slechts een weinigje bitterstof, en zijn voor padden niet giftig. 
Ook de bast gaf bij voorloopig onderzoek geene aanleiding tot 
uitgebreider studie. 
CRYPTOSTEGrIA R. Br. 
Cryptostegia grandiflora R. Br. 
Yan deze plant werden 15 gram bladen op de bovengemelde wijze 
onderzocht. De bladen bevatten een zeer bitter beginsel, dat door 
basisch loodacetaat niet wordt gepraecipiteerd. De stof lost in water 
op, aan de bittere oplossing onttrekt chloroform een scherp bitter 
bestanddeel, steeds blijft echter in de waterige vloeistof een bitter 
lichaam achter, zoodat hier twee bitterstoffen te onderscheiden zijn. 
De eerste van deze beide, gemakkelijk in chloroform en in alkohol, 
doch in water moeielijk (maar toch volledig) oplosbaar, splitst bij 
koking met verdund zuur geen suiker af, maar wordt wel daardoor 
ontleed en in een harsachtig product veranderd. Met zwavelzuur 
geeft deze bitterstof eene bruinroode verkleuring, die later meer 
violet wordt. De smaak der waterige oplossing is scherp bitter. 
De tweede bitterstof is gemakkelijk in water en in alkohol op- 
losbaar. Zij reduceert Fehling’s proef vocht direct. Door langza- 
me verdamping der alkoholische oplossing gelukt het niet, de stof 
kristallijn te verkrijgen. 
De bast gaf, bij voorloopig onderzoek, hetzelfde resultaat. 
In Eng.-Indië zijn de bladen dezer plant als giftig bekend (Hart- 
wich 1. c., 119). 
DICEROLEPIS Bl. 
Volgens Bentham en Hooker (G. P. II. 742) is dit geslacht = Gym- 
nanthera R. Br. 
