— 138 — 
Dicerolepis paludosa Bl. 
De bast bevat geen bitter alkaloïd of glucosied en is voor padden 
niet toxisch. 
SECAMONE R. Br. 
Secamone lauceolaria Bl. 
De bladen leverden bij voorloopig onderzoek geen alkaloïd of glu- 
cosied, ook is geene giftwerking bij padden waargenomen. 
De lichtroode waterige vloeistof wordt, met kaliumhydroxyde 
gekookt, donkergroen, daarna door schudden, of ook bij staan aan 
de lucht, purperrood (looistof ?) Normaal loodacetaat slaat het lichaam, 
dat deze kleursveranderingen bewerkt, neer. 
SARCOLOBUS R. Br. 
Sarcolobus uarcoticus span (*) 
„Wali kambing” noemt men op Java een middel, dat er vaak gebruikt 
wordt om tijgers en andere roofdieren door vergiftiging onschadelijk te 
maken, en dat geleverd wordt door den bast van bovengenoemde plant. 
De wijze, waarop men dit vergift aanwendt, is beschreven in het Nat. 
Tijdschr. v. Ned. Indië 1858, 478, uitvoeriger door den heer E. J. Kerkhoven 
in het Tijdschr. v. Nijverheid en Landbouw 1879, 503. Volgens laatst- 
genoemde publicatie „wordt de stof, welke men tot het vergiftigen 
gebruikt, getrokken uit den binnensten bast van den stam. De fijne 
buitenste bast wordt eerst weggeschraapt . . . ” Heeft nu een tijger een 
karbouw of eenig ander stuk vee geroofd en zijn prooi achtergelaten ten 
einde die later te verslinden, dan zorgt men, dat bij zijne terugkomst 
het lijk met wali kambing vergiftigd is. Hiertoe „doet men lange sneden 
door de vleezigste deelen en drukt deze weder dicht na er wali kambing 
in gestrooid te hebben.” Bemerkt men, dat er van het kreng gegeten 
is, dan tracht men den tijger op te sporen. „Is men op ’t goede spoor, 
dan vindt men ook uitgebraakt vleesch en andere sterk riekende bewijzen 
van des tijgers onpasselijkheid. Soms vindt men den patiënt dood; soms 
twee dagen na het gebruik van het vergiftigde vleesch nog alleszins 
slagvaardig. Het schijnt echter, dat in sommige gevallen, wanneer de 
(*) Uitvoerige beschrijving en afbeelding dezer plant (syn. : Sarcolobus Spanoghei Miq.) 
in: .Schetsen van Indische nuttige planten.” II (1895). nr. 20. — 
Verg. voorts: A. G. Yordermajï, in Teysmannia 1896, blz. 57. 
