145 — 
Bid aria pubiflora. MiQ. 
De bladen bevatten geenerlei bitter bestanddeel, doch verhouden 
zich overigens als die van de boven behandelde soort Volkomen 
hetzelfde geldt voor den bast. 
De toxiciteit van beide soorten is nihil, of gering. 
TYLOPHORA. R. Br. 
Tylopliora lutescens Dcn. 
Bast en bladen dezer soort bevatten alkaloïd, dat, na afscheiding 
door koolzure soda, met aether volledig kan uitgeschud worden. 
Uit de bladen kon op die wijze 0, 5 °/ 0 alkaloïd (nog gekleurd) ver- 
kregen worden, uit den bast 0, 2 °/ 0 Het alkaloïd uit de bladen 
geeft de volgende kleurreacties: zwavelzuur: vuilrood, zoutzuur: ni- 
hil, salpeterzuur : donkerbruinrood, ietwat violet, zoutzuur -f salpe- 
terzuur: bruin, zwavelzuur -p kaliumbichromaat : groen, bijna zwart, 
zwavelzuur + ceriumoxyde: blauwviolet, bijna zwart. Het alkaloïd 
uit den bast gaf: met zwavelzuur vuilrood (met sporen salpeter- 
zuur vuilgroen), met zoutzuur nihil, met salpeterzuur donkerviolet, 
niet zeer fraai. Voorts smelten beide bij 120°, zoodat zij wel als 
identisch te beschouwen zijn. 
Bast- en bladalkaloïd werden gezamenlijk in verdund zoutzuur opge- 
nomen en de vloeistof, na twee malen met aether ge wasschen te zijn, 
met kaliumhydroxyde alkalisch gemaakt en nu met aether uitgeschud. 
Na drie maal uitschudden is de vloeistof nog sterk alkaloïdhoudend ; 
wordt zij nu zuur gemaakt en daarna met natriumcarbonaat over- 
verzadigd, dan ontstaat opnieuw een sterk neerslag, dat in aether 
opgenomen kan worden. Een nader onderzoek eener grootere hoeveel- 
heid zou dus moeten uitmaken, of door aether na oververzadiging 
met kaliloog hetzelfde alkaloïd wordt uitgeschud als na toevoeging 
van overmaat van natriumcarbonaat. 
Het door natriumcarbonaat vrij gemaakte en met aether uitgeschudde 
alkaloïd, in verdund zoutzuur opgenomen en boven zwavelzuur 
bewaard, droogt in tot een lichtpaars gekleurd vernis, dat scherpe 
doch slechts weinig bitter smaakt. De oplossing van het hydro- 
chloraat wordt allengs blauw. 
Meded. PI. XXY. 10. 
