— 171 
de volgende conclusies (Ned. Tijdschr. v. Geneesk. 1893, I, 775 vlgg.): 
„1°. Daphniphylline is voornamelijk een hart-vergift . Het veroorzaakt 
vermindering van de frequentie zonder voorafgaande versnelling, onregel- 
matigheid der hartsbewegingen en ten slotte stilstand in diastole. Deze 
stilstand is noch het gevolg van centrale noch van peripherische vagus- 
prikkeling, zooals blijkt eensdeels uit het voortbestaan van den stilstand 
bij het geïsoleerde hart, anderdeels uit de onmogelijkheid om dien stilstand 
door atropine op te heffen. 
In het feit, dat het in diastole stilstaande hart onmiddellijk na het 
ophouden der bewegingen noch door mechanische, noch door elektrische 
prikkels tot pulsatie kan worden gebracht, ja zelfs geen ideomusculaire 
contractie vertoont bij prikkeling met inductie-stroomen, welke in de 
lichaamsspieren krachtige samentrekkingen opwekken, ligt het bewijs, dat 
daphniphylline een hartspier verlammend vergift is. 
Ofschoon wij hebben aangetoond, dat prikkeling van de „Hemmungs- 
centra” niet als oorzaak van den hartstilstand kan worden beschouwd, 
en niettegenstaande de gevonden spier verlamming de waargenomen 
veranderingen aan het hart op bevredigende wijze verklaart, kan toch 
een meer samengestelde werking op het hart, een werking, die behalve 
de spier ook de hartgangliën betreft, niet onbestaanbaar worden geacht. 
Mogelijk is het, dat met de spier ook nog zenuwapparaten in het hart 
worden aangetast. Dat dit voor de „Hemmungsapparaten” inderdaad 
het geval schijnt te zijn, bleek ons door proeven met daphniphylline op 
kikvorschen, waarvan het hart door vergiftiging met muscarine tot stilstand 
was gebracht. Die proeven schijnen voor eene verlammende werking van 
het vergift op den vagus te pleiten. Dat het werkelijk de bedoelde anta- 
gonistische werking op den vagus en niet een aan de verlamming vooraf- 
gaande prikkeling van de hartspier is, welke het door muscarine stilstaande 
hart weer aan het pulseeren brengt, wordt toch zeer waarschijnlijk door 
de proeven, waarbij zelfs zeer geringe doses daphniphylline geen aanvanke- 
lijke versnelling van de hartbeweging of krachtige contracties veroorzaken, 
die toch zouden moeten worden gezien, indien de spierprikkeling zich 
deed gelden, doch die bij de bekende afwezigheid van normalen vagus- 
tonus bij den kikker niet kan worden verwacht van een vagus-verlammend 
vergif. Proeven op warmbloedige dieren met normalen vagus-tonus 
(katten, honden enz.), welke dat punt tot volkomen klaarheid zouden 
hebben kunnen brengen, moest ik bij gebrek aan stof voorloopig achter- 
wege laten. 
Ook van een onderzoek op het geïsoleerde kikker-hart, waarvan nog 
resultaten voor de beantwoording van de vraag: of de zenuwgangliën 
van het hart mede worden aangedaan, verwacht konden worden, heb ik 
om dezelfde reden moeten afzien. Doch de gevonden sjp^r-verlamming 
