aan quercitrine denken. De plaatjes, bij 120° gedroogd, smelten 
echter (onder ontleding) eerst bij H= 255°, ofschoon de kleur reeds 
bij 190° donkerder begint te worden. De ietwat gomachtige wate- 
rige oplossing smaakt slechts zwak bitter en een weinig adstringee- 
rend, reageert zwak zuur en wordt door basisch loodacetaat neer- 
geslagen, niet door het normale zout. Voegt men verdund zout- 
zuur bij de waterige oplossing, dan wordt de kleur geel, eerst bij 
koking ontstaat dan de boven besproken sterke uitscheiding; deze 
blijkt onder het mikroskoop amorf. 
Met de sterke zuren geven de plaatjes intens gele verkleuringen. 
Van Myrica longif’olia T. et B. werden bast en bladen met ne- 
gatief resultaat onderzocht. Daarentegen bleken M. Lobbii T. et B. 
en eene ongedetermimeerde soort van dit geslacht, van Bangka af- 
komstig, alkaloïdhoudend 
AMARYLLIDE AE. 
CBINUM L. 
Criimm asiaticum L. „Bakoeng”. 
De bol van deze plant staat bekend als braakwekkend en dientenge- 
volge ook als tegengift bij vergiftigingen, in het bijzonder bij vergifti- 
gingen met het pijlgift, van Antiaris toxicaria afkomstig (Rümphius, Herb. 
Amb. VI, 155). 
Het ingedampte sap eener bol werd met alkohol gereinigd, van 
het Altraat de alkohol afgedestilleerd, het terugblijvende aangezuurd 
en met aether gewasschen, daarna alkalisch gemaakt en wederom 
met aether geschud. Deze aether laat nu bij verdamping een gele 
bittere rest achter, welke zeer sterk neerslagen geeft met tannine, 
Mayer’s oplossing, pikrinezuur, jood-joodkalium en platinachloriede. 
Ook de verdampingsrest van den aether, waarmede de zure vloeistof 
geschud werd, geeft alkaloïdreacties. 
Het alkaloïd smaakt bitter, wordt onder den exsiccator kristallijn, 
lost in aether zeer gemakkelijk op en laat zich door koolzure soda 
uit de waterige oplossing zijner zouten praecipiteeren. Met zwa- 
velzuur wordt het lichtgeel, met zwavelzuur -j- spoor salpeterzuur : 
rosé, met salpeterzuur: lichtgeel. 
