— 192 — 
FILICES 
LINDSAEA Dry. 
Lindsaea cultrata Sw. 
Een welriekende varen, die op sommige plaatsen in het Javaansche 
gebergte wordt aangetroffen (*) De reuk van cumarine, die aan het 
loof eigen is, ontwikkelt zich sterker bij langzame droging aan de 
lucht. Van 50 gram poeder van het loof, eerst aan de lucht en 
daarna boven kalk gedroogd, werd een spiritueus extract bereid, dit 
herhaaldelijk met kokend water behandeld, de waterige vloeistoffen 
warm gefiltreerd en na bekoeling met aether uitgeschud. De rest, 
die bij destillatie van den aether terug bleef, werd nu wederom in 
heet water opgenomen en in aether uitgeschud. Bij verdamping van 
den aether bleef nu een nauwelijks gekleurde massa achter, die uit 
alkohol of uit warm water kan omgekristalliseerd worden. De dus 
verkregen kristalletjes (opbrengst zb 0,200°/ o ) werden als melilootzure 
cumarine (smeltpunt 122°) herkend. (**) 
Deze varen is dus cumarine-houdend, evenals enkele soorten van 
het verwante geslacht Adiantum L., blijkens onderzoek van Lo- 
jander : A. trapeziforme , A . Peruvianum , A. pedatum. In eerstge- 
noemde vond ik slechts sporen cumarine. 
(*) Verg. het opstel »Eene welriekende varen” in Teysmannia I (1890), blz. 4*21. 
(**) Zie de kristallographische beschrijving door Prof. Wichmann achter dit 
werk. 
