— 49 — 
Men plukt vrucht voor vrucht, doch wacht hiermede tot zij 
opengesprongen is. Na de inzameling droogt men haar twee of 
drie dagen in de zon, waarna men de buitenschil verwijdert. 
De vezels pluizen tijdens het drogen van zelf een weinig uit, 
doch worden, zonder van de zaadjes te zijn gezuiverd, verkocht. 
Aan den kooper wordt het overgelaten, het product van de 
pitjes te ontdoen en het tot garen te verwerken. 
Hiertoe bedient men zich van zeer primitief ingerichte werk- 
tuigen. 
Om de zaadjes te scheiden, wordt de kapas eerst gedurende 
twee of drie dagen een paar uren per dag in de zon gedroogd 
en zooveel mogelijk met de vingers geplozen (dicloedoeti of di- 
doedoetan). Daarna brengt men haar in een miniatuur houten 
wals, in de Soendalanden genoemd. Deze bestaat 
uit twee kleine dicht bij elkander horizontaal geplaatste cylin- 
ders, waarvan de onderste van een handvat is voorzien, om 
hem in beweging te brengen. Terwijl de vezels aan den eenen 
kant tusschen de beide cylinders doorschieten, worden de zaadjes 
aan den anderen kant teruggehouden. 
Nadat de aldus gezuiverde kapas weder een of twee dagen 
in de zon gedroogd is, tengevolge waarvan zij zich wederom 
van zelf uitzet, wordt zij geplozen. Het werktuig, daartoe ge- 
bezigd, bestaat uit een dun uitgesneden bamboeslatje van 60 
tot 75 c.m. lengte, dat in boogvorm gespannen wordt gehouden 
middels een touwtje. Dit instrument, in het Javaansch icoesoe^ 
Soendaasch genoemd, houdt men met het touw tegen de 
in eenen mand verzamelde kapas aan. Door het touwtje telkens 
tusschen de vingers te nemen, er aan te trekken en het plotse- 
ling weder los te laten, springt het terug, maar neemt het bij 
het terugspringen ook vlokken watte meê. 
De geplozen kapas wordt verder middels een spinnewiel (Jav. 
djcmtra, Soend. kintjir) tot garen gesponnen en dit tot strengen 
(Jav. toekël Soend. laivajcm) gewonden. Het begin van eiken 
streng wordt doorgaans echter uit de hand gedraaid. 
Zulk ruw garen van inlandsch fabrikaat noemt men kanteli. 
Voor het opwinden tot strengen maakt men van een houten 
Meded. PI. LYIII. 4 
