56 - 
a. de t. rapoeli^ aldus genoemd, omdat de stokken bros, min 
of meer croquant zijn. Voor verwerking tot suiker is zij zeer 
gezocht, niet alleen omdat zij zoo saprijk is en het sap, volgens 
beweren, een hoog suikergehalte heeft, doch en vooral ook juist 
dewijl de stokken zoo bros zijn en zich gemakkelijk laten ver- 
malen. Men zegt echter, dat de hieruit gewonnen suiker niet 
lang te bewaren is en spoedig vochtig wordt, om weldra in 
stroop over te gaan. 
h. de t. gomhong^ waarvan de schil evenals de evengenoemde 
t. rapoeh stroogeel tot bruin gekleurd is. De stokken zijn zwaar- 
der van stuk en eerder taai dan bros, waarom dit riet moeie- 
lijker te vermalen is, dikwerf den toch al primitief ingerichten 
buflfelmolen beschadigt, althans onklaar maakt. 
c. de t. beureum^ aldus geheeten, omdat de buitenschil rood 
soms zelfs paarsch is. Van deze variëteit worden vaak zeer 
zware stokken verkregen. Volgens de bevolking moeten deze 
stokken hoewel in mindere mate dan de t. gombong^ ook taai 
wezen en niet zoo saprijk zijn. Men zegt, dat de t. beureum 
sneller groeit en minder kieskeurig is dan de beide andere va- 
riëteiten. 
Behalve van muizen, die den stengel gewoonlijk even boven 
den grond afknagen, en van wilde varkens heeft men bij de 
cultuur van suikerriet,— hoewel zulks van min of meer lokalen 
aard wordt genoemd — wel eens last van witte mieren. Deze 
vreten niet alleen de stekken, maar ook de wortels af. Wij- 
ders heeft het gewas van engerlingen (Jav. //èwcZow, Soend A'oeocA:) 
te lijden, ook van een soort maden (Soend bilatoeng^ Jav. bëla- 
toemg). Deze tasten de halfwassen stokken aan en veroorza- 
ken verzuring van het sap. 
De met name door de Europeesche suikerfabrikanten zoo 
gevreesde ziekte in het suikerriet is, gelijk elders reeds gemeld, 
de z. g. sereh. Een aangetaste plant stoelt wel bovenmatig rijk 
uit, zonder dat de loten zich echter tot stengels vormen. En 
gebeurt dit wel, zoo blijven de stokken toch ziekelijk of klein 
van stuk, terwijl zij geen of buitengewoon weinig sap bevatten. 
Het laat zich denken, met welk eene bezorgdheid een fabri- 
