— 69 — 
maal in een sawah-complex genesteld, dan zijn zij moeilijk uit 
te roeien, bedreigen zij ook het padigewas. 
De voorstanders meenen, dat alleen dan de grond niet be* 
hoorlijk zoude kunnen uitzuren, wanneer hij bedekt bleef met 
stilstaand water. Daar bij de vischteelt het water stroomend 
dient gehouden en dit water zelf voldoende versche lucht bevat, 
zoude dat bezwaar ontgaan worden. Bovendien wordt de sa* 
wah niet aanstonds, nadat zij voor de vischteelt benut is gé- 
weest, met padi beplant, doch eerst nog meermalen omgespit 
en wel met tusschenpoozen, die, zoo zij niet lang genoeg 
mochten duren, toch nog zoo waren te regelen, dat de grond 
behoorlijk kon uitzuren. Voorts onttrekt men door het telen 
van visch geene voor padi voedende bestanddeelen aan den 
grond, doch worden deze daar eerder aan toegevoerd, omdat het 
stroomend water slib e. a. stoffen bevat, die op de sawah be- 
zinken. Ook bevordert dit water de verwering van het ach- 
tergebleven stroo en het onkruid; werkt het de vorming in 
de hand van allerlei planten, die, uit vleezige deelen bestaande, 
gemakkelijk vergaan, wegens het onderploegen bij de grondbe- 
werking als groene mest aangewend, noodwendig de vrucht- 
baarheid van den bodem helpen verhoogen. 
De feiten hebben trouwens aangetoond, dat wanneer niet overal 
de sawahs verbeterd zijn wegens de teelt van goudvisch, zij 
er toch zeker niet op achteruit zijn gegaan. En mogen die 
gunstige uitkomsten al niet uitgewezen worden door zware 
gronden, omdat deze zich door het onder water zetten onwille- 
keurig meer en meer samenpakken, men zou de waarheid geweld 
aandoen, wanneer men niet erkende, dat tegenover dergelijke 
meer of minder innig samenhangende gronden er evenzeer 
sawahs bestaan met poreusen bodem, voor welke het inundeeren 
eerder heilzaam dan schadelijk is. 
De voor de teelt op sawahs bestemde plantvisch noemt men 
hoerajak en wordt in speciaal daartoe aangelegde vijvers gewon- 
nen, die zich van de andere hieronder nader te bespreken 
vijvers onderscheiden door de aanwezigheid van een aantal 
pakakabans d. i. indjoek- of arenvezels plaggen, welke zoodanig 
