- 26 — 
bestrooien of dit hiertoe te voren met droge bladeren of stroo 
bedekken, welke dan in brand worden gestoken. Yoor dat 
men uitzaait, worden de bedden alsdan eerst besproeid. Een in 
Oost-Java vrij algemeen middel tegen mieren bestaat hierin, 
dat men om elk zaadbed wat geraspte klapper uitstrooit, ge- 
mengd met zemelen of wat arensuiker. Ook wordt door Euro- 
peesche ondernemers het zaad drie of vier dagen vóór de uitzaaiing 
op natte doeken gestrooid, totdat het een begin van ontkieming 
vertoont, als wanneer mieren er niet meer op azen. 
Eindelijk nog worden de zaadjes wel eens in loog gewasschen. 
Na de uitzaaiing wordt er op gewerkt, dat de bedden voldoende 
vochtig blijven. 
Vier of vijf dagen tot ongeveer eene week later zijn de zaadjes 
ontkiemd, moeten de bedden vooral bij droog weer begoten 
worden. Ofschoon de jonge plantjes reeds in de pepinières wel 
eens van rupsen te lijden hebben, treedt deze plaag er toch bij 
hooge uitzondering dermate op, dat zij de kweekelingen bepaald 
teisteren. Tegen dit kwaad worden de plantjes met een dun 
laagje asch bestrooid, of men maakt er jacht op en worden de 
gevangen vernielers gedood. Ook lokt men alsdan mieren naar 
de kweekbedden door er geraspte klapper e. d. op te strooien. 
Zijn de zaailingen ongeveer eene maand oud en krachtig genoeg 
ontwikkeld, dan wordt de bedekking der kweekerij, zoo die 
middelerwijl nog niet zoodanig vergaan is, dat lucht en licht 
behoorlijk kunnen toetreden, van lieverlede afgenomen, om de 
plantjes langzamerhand te gewennen aan wind en weer. Den 
leeftijd van 50 tot 60 dagen acht de inlandsche boer den meest 
geschikten voor verplanting in den vollen grond. Dan worden 
de zaailingen voorzichtig uit de kweekbedden getrokken, die 
men, om de fijne wortels niet te beschadigen, eerst goed be- 
sproeit, om den grond voldoende los te maken. 
Landbouwers, die er rijper over nadenken, benutten alleen 
de gave kweekelingen. Voor tekort behoeft men niet te vreezen, 
omdat de inlandsche boer gewoonlijk eerder te veel dan te 
weinig uitzaait. Er zijn er, die, wat zij overhouden, aan anderen 
verknopen of wegschenken. 
