- U - 
van een aantal toespijzen. Zij worden zelden op sawahs, meer op 
tégalgronden gekweekt, zoo raogelijk tot nog kleiner aanplan- 
tingen dan prei. De voortkweeking geschiedt uit loten, die, gelijk 
bij prei eerst getopt worden. Na twee maanden zijn zij oogstbaar. 
Een mede niet op Java inheemsch gewas is de selderij^ waar- 
van de inlandsch boer twee variëteiten kweekt: die, welke op 
droge gronden groeit, tot 2 voet of iets hooge]* wordt en zwaar- 
der gevormde donkergroen gekleurde bladeren en bladnerven 
heeft ; — en die, welke gedurende hare geheele groeiperiode zeer 
veel water noodig heeft. Deze wordt niet hooger dan 1 a IJ 
voet; zij vermenigvuldigt zich door uitstoeling en heeft kleiner, 
lichtergekleurde bladeren. 
Daar het water voor de irrigatie van deze variëteit zoo zuiver 
en helder mogelijk zijn moet, wil men product bekomen van 
goede hoedanigheid, — zoo legt men de aanplantingen in die 
hoog gelegen streken aan, waar hooger geene ontginningen meer 
voorkomen. Zij vormen dus als het ware de uiterste grens van 
het ontgonnen terrein en treft men haar niet zelden in zwaar 
bosch aan, dat men, voorzooveel noodig, heeft opengekapt of aan 
den zoom van het oerwoud, overal waar maar over helder 
bronwater valt te beschikken. Om dit gemakkelijk uit het hooger 
naar het lager gelegen terrein te doen toevloeien, worden de 
plantsoenen op dezelfde wijze aangelegd als sawahs d. w. z. de 
grond wordt geterrasseerd, in vakken, echter van kleine afme- 
tingen, verdeeld en elk vakje door eene geringe verhooging van 
den rand bedijkt. Evenals sawahs behoeft de ontginning slechts 
eenmaal instede van jaarlijks te worden aangelegd. Voorts 
behoeft zij, zooals nader blijken zal, niet telken jare op nieuw 
te worden beplant. 
Als plantmateriaal bezigt men die zijloten, welke, om er oud 
genoeg voor te wezen, aan den voet knolachtig moeten zijn. 
Zij worden door splitsing van de moederplant en uit de oudste 
plantsoenen ingezameld. 
Deze worden op ongeveer 1 voet in het verband uitgeplant. 
Twee maanden later zijn zij uitgestoeld, doch moet men nog twee 
