9 — 
den krop van afgeoogst heeft, laat men den moederstengel een 
tot twee ‘maanden staan. Van zulk eenen stengel bekomt men 
soms drie of vier loten, nu en dan zelfs het dubbele hiervan. 
Kool plant men gewoonlijk tegen het einde van den regen- 
tijd of in den oostmoesson aan, omdat zij niet tegen vochtig 
weder kan en het in den krop achterblijvend regenwater licht 
verrotting veroorzaakt. Plantjes, waarvan de krop aldus dreigen 
te mislukken, worden gewoonlijk zwaar aangeaard en bemest. 
Hebben zij loten gevormd, dan wordt de aangetaste krop ver- 
wijderd en houdt men slechts één of twee van de best ontwik- 
kelde loten aan, terwijl men de overige wegsnijdt. Uit den 
aard der zaak echter blijven de zich uit deze zijloten vormende 
kroppen kleiner van stuk dan die, welke zich normaal als top 
van den moederstengel kan ontwikkelen. Zij wordt gewoonlijk 
niet verkocht, doch door den verbouwer voor eigen consumptie 
aangewend. 
Waar de grond zeer los is, worden de plantgaten staande het 
uitplanten met den vinger gemaakt, anders bedient men zich 
hiertoe van een stuk bamboe of eenen pootstok. 
Kool is een gewas, dat veel mest noodig heeft en vooral vóél- 
de kropvorming nog al zorg eischt. Maar doorgaans wordt de 
arbeid ruimschoots vergoed door de prijzen, welke voor het pro- 
duct, ook op de plaats van verbouw, worden gemaakt. 
Voor bemesting gebruikt men liefst afval van pluimvee, welke 
gewoonlijk met een kleiner deel mest van groot en klein vee 
ook van paarden of met gebrande zemelen wordt vermengd. 
Hij wordt niet te voren noch gelijktijdig bij het uitplanten aan- 
gewend, doch eerst tien of veertien dagen daarna, wanneer de 
aanplant zich heeft hersteld. Op den leeftijd van H/j of 2 
maanden wordt er voor den tweeden gewoonlijk ook laatsten 
keer bemest, wanneer de vorming van stug horizontaal of be- 
nedenwaarts afhangend donkergroen loof is opgehouden en de 
plant zich in krop begint te zetten. 
De bemesting wordt voorafgegaan door of gaat samen met 
wieden. Zelden wordt er meer dan twee keer gewied, tenzij 
het plantsoen overlast heeft van onkruid, in welk geval men 
