6 
de droge halmen misleid, met afgestorven planten meenen te 
doen te hebben en zich verwijderen, dus het aardappelloof met 
rust laten. 
Eerst wanneer het plantsoen ongeveer eene maand oud is en 
de bladeren een gelijkmatig donkergroen aanzien hebben aan- 
genomen, wordt er gewied. Tien dagen of twee weken later 
wordt dit herhaald. Het uitgetrokken onkruid laat men een of 
twee dagen liggen tot het zoo al niet droog geworden dan toch 
goed verwelkt is. Dan wordt de grond tusschen de plantrijen 
met ‘een schoffel losgemaakt en met het wiedsel aangewend, 
om de plantrijen wat aan te hoogen, waardoor deze het aanzien 
verkrijgen van bedden. 
Op den leeftijd van 10 of 12 weken begint het loof te ver- 
welken, eerst de onderste, gaandeweg ook de bovenste bladeren, 
vervolgens de stengeldeelen. Dan heeft de aanplanting haren 
vollen wasdom bereikt; doch wordt er gewoonlijk met den oogst 
nog eene week tot tien dagen gewacht, totdat het geheele 
plantsoen egaal droog is en een donkerbruin min of meer ver- 
schroeid aanzien bekomen heeft. 
Op tëgalgronden wordt nagenoeg dezelfde cultuurwijze gevolgd. 
Ook hier wordt de grond eens of meermalen omgespit en het 
plantsoen twee keer gewied. Maar terwijl men op sawahs de 
plantrijen kort na het uitpoten met padistroo bedekt, wordt dit 
ten aanzien van de tëgalaanplantingen nagelaten. 
Op minder losse gronden bedient men zich bij het rooien van 
een ijzeren schoffel met gekromden steel, anders trekt men de 
plant eenvoudig uit en worden de van de fijnere wortels afge- 
broken knollen met de vingers of een bamboelat uit den grond 
gewerkt. 
Naar de grootte worden de knollen in twee of drie soorten 
gesorteerd, de grootste zijn de meest waarde volle en worden 
evenals de middelmatig groote aan opkoopers verkocht, die ze 
naar de vlakte en de hoofdplaatsen tot zelfs naar de havenplaatsen 
afvoeren, waar zij aan Europeanen, Chineezen, zelfs aan mail- en 
kustbooten worden verhandeld. 
De inlandsche bevolking gebruikt zelf geen of zeer weinig 
