— 97 — 
iegelijk [hareng^ opvliegen. Anderen beweren, dat de beraming eene 
klanknabootsing is van het gonzend geluid {herhig\ hetwelk de beestjes 
in hunne vlucht veroorzaken. 
Het eenige bij den landbouwer bekende middel tegen deze plaag is 
berooken {diraivoen). Daartoe wordt hier en daar op de sawahdijkjes 
een smeulend vuur aangelegd. Men doet dit liefst tegen het vallen van 
den avond, omdat er dan doorgaans windstilte heerscht, de rook laag 
bij den grond blijft en zich gemakkelijk tusschen de padiplantjes verspreidt. 
Als brandstof bezigt men niet volkomen droge bladeren en wel van 
plantensoorten, die een kwalijk riekenden rook afgeven, gelijk o. m. de 
babadofan, {Ageratum conyzoides L.) eene eenjarig door zijn snellen groei 
voor planters zeer lastig, doch goedaardig onkruid met vleezigen stengel 
en dat vooral op nieuwe ontginningen in het gebergte o. a. in jonge 
koffietuinen welig tiert ; voorts de welbekende salijara of tjénte {Lantana 
camara L.); — in Midden- en Oost Java ook wel tëmbëlekan genoemd, 
gelijk velen beweren, naar de excrementen van pluimvee, waarnaar de 
rood en rosé gekleurde bloempjes heeten te rieken. 
28) Vooral de bladeren van walang [Donacades walang Bl.] zijn zeer 
gezocht, om te rawoen. 
Komt de koengkang in grooten getale voor, dan laten de insecten zich 
vrij gemakkelijk afscheppen, vooral tegen het heetst van den dag, als 
wanneer zij, door de warmte bevangen, traag zijn. 
In het Bandoengsche, maar ook hier en daar elders, worden als pa- 
Tijinglar of bez weermiddel op het veld bamboesstaken van 3 a 4 meter 
lengte in den grond gestoken, aan welker boveneinde plaggen van een 
soort watermos of kroost — djoekoet kantjil geheeten — zijn bevestigd en 
waartusschen stukken schaal van landkrabben \keujeup\ met het doel, 
om — naar beweerd wordt — de vischlucht \banjir'\^ aan de genoemde 
mossoort eigen, te verhoogen. Men zegt, dat de koengkang slecht tegen 
zulk atmosfeer kan en de padi ongemoeid laat, of, waar zij reeds voor- 
komt, weldra het veld ruimt. 
29) De meeste soendasche landbouwers plegen de h. koengkang in één 
adem te noemen met de h. Umbing^ waaraan zij gewoonlijk nog de 
h. boïokotondo toevoegen. Niet, omdat de insecten, die daaronder samen- 
gevat worden, zooveel onderlinge gelijkenis vertoonen, doch dewijl de 
beide laatstgenoemde, zij het in mindere mate, evenals de koengkang al 
mede een kwalijk riekend vocht afscheiden en hetzelfde kwaad aanrichten ; 
d. w. z. den nog vloeibaren inhoud van de jonge padivruchten opzuigen 
en voze aren veroorzaken. 
De Vèmbing is groenachtig gekleurd; bij de wijfjes is de buikzijde wit 
gestreept \loerik hodas]. 
Meded. PI. LVIII. 
7 
