HISTORISCH GEDEELTE. 
Omtrent de vorming van het alcaloïd in den kinabast is niets 
met zekerheid bekend. 
Moens 1) zegt daaromtrent het volgende: 
„Hoe de alcaloïden in den bast gevormd worden is nog onbe- 
kend. In de bladeren zagen wij dat slechts zeer weinig alcaloïd 
wordt aangetrolfen en het is de vraag of wij niet het recht 
hebben dat weinige meer te schrijven op rekening van het bast- 
gedeelte der vaatbundels, die bladsteel en nerven vormen dan 
op de eigenlijke bladsubstantie 2). Het alcaloïd wordt eerst 
gevormd, nadat het sap zijn opstijgende richting heeft voltooid 
en uit de bladeren terugkeert. Howaed is van meening 3) dat 
het verwerkte voedingsvocht, dat in den cambiumcilinder wordt 
aangevoerd, nog niet alle bestanddeelen bevat, die noodig zijn 
voor eene overvloedige vorming van alcaloïd, maar dat daaraan 
nog iets moet worden toegevoegd, dat door de mergstralen uit 
het kernhout wordt aangebracht. Hij vond in het kernhout 
een geelachtige in aether oplosbare stof die sommige punten 
van overeenkomst heeft met kinalooizuur maar zich in andere 
daarvan onderscheidt. Door toevoeging van alkaliën wordt zij 
rood, met ammonia overgoten en verdampt houdt men kinova- 
zure ammonia en kinarood over. Kalkwater lost haar op met 
karmijnroode kleur : met overmaat van kalk vormt zij een rood 
lak. In het filtraat geeft zoutzuur een neerslag van kinovazuur 
van de daarvoor gewone witte kleur. Dit, opnieuw met kalk- 
1) Moens. De Kinacultuur in Azië p, 312 
2) Wij weten nu dat het alcaloïd wel degelijk in de «eigenlijke bladsubstantie” 
voorkomt zie: Lotsy, Localisatie van hot alcaloïd bij Cinchona. ’s Lands 
drukkerij 1898. 
3) Howard. Quinology. 
