— 14 — 
sawahgronden — die dus niet bewaterbaar zijn— , geheel van 
den regen afhankelijk is, zoo wordt deze vorm van rijstcultuur 
in die streken gedreven, waar de regenval toch nog belangrijk 
is, met name in het gebergte. De voor dezen z. g. drogen 
rijstbouw in geliruik genomen gronden heeft men alzoo te 
zoeken op de plateau’s en de hellingen van bergruggen. 
In Midden- en Oost- Java noemt men die gronden gaga^ pmg- 
gagcm of pagagan\ 3) in de Soendalanden lioemci^ tip(ü\ ook wel 
ladang^ onder welke laatste lieuaming zij ook op de Buiten- 
bezittingen bekend zijn eii waar zij den eigenlijken vorm van 
rijstbouw uitmaken. 
Het woord gagd^ penggagan of pagagan in de zooeven ge- 
melde beteekenis kent men in de Soendalanden niet. Hoog- 
stens wordt het in dien zin begrepen door de Inlandsche hoof- 
den, die dien uitleg hebben overgenomen van te voren in Ja- 
vaansche streken gediend hebbende Europeesche Bestuursamb- 
tenaren. 
Evenmin kent men daar de benaming fëgal of tëgalan in de 
lieteekenis van bouwgrond voor de cultuur van andere gewas- 
sen dan padi. Wat een Soendanees onder tëgal of tëgalan ver- 
taat, is een .terrein, begroeid met gras, alang-alang^ glagah {kasó) 
of mandjah^ waartusschen hoogstens eenig struikgewas of wat 
laag opgaand en ijl geboomte. In geen geval brengt hij er 
bouwgrond onder. Desnoods spreekt hij van tëgal tëgal 
Itarendong^ tëgal salijara enz., om als het ware te omschrijven, 
waaruit de bekleeding hoofdzakelijk bestaat. Heeft hij terrein 
op het oog, waarop meerdere grassoorten en allerlei struik- 
en andere gewassen dooreen gemengd worden aangetrofifen, 
zoodat kwalijk een bepaald gewas ter nadere omschrijving van 
de overheerschende bekleeding is op te noemen, zoo spreekt 
hij van tëgal are. 
Soms wordt dit gebezigd als tegenstelling van lemoeung gë- 
lëdëgan of zwaar bosch. Hiermede bevestigt de zooeven om- 
schreven beteekenis zich als van zelve, dat op zulk een tëgal are 
geen zwaar geboomte voorkomt. 
Bouwgronden, die voor den drogen rijstbouw in cultuur wor- 
