— 38 
eenige dagen met rust gelaten. Deze periode wordt in sommige’ 
streken der Soendalanden ngamhangkeun genoemd, doelende op 
het onkruid, dat hier en daar als het ware drijvend nog boven 
de watervlakte uitsteekt. 
Dan gaat men over tot eggen. In de Soendalanden noemt 
men dit ngagaroe, in Midden- en Oost-Java anggaroe^ ook wel 
anggrahag. Zelden wordt een sawah tweemaal geëgd. De twee- 
de egging heet zoowel in Midden- en Oost-Java als in de Soen- 
dalanden ngangler, 
Mog eenige dagen later wordt het veld genivelleerd, wat in 
de Soendalanden ngararaia heet. 
Eenige dagen voordat men de zaailingen uitplant, worden de 
sawahdijkjes aan de bovenvlakte afgeschilverd en langs de óp- 
staande kanten uitgestoken. 
Thans ligt het veld gereed, om beplant te worden 11). 
Wat hiervoren omtrent de bewerking van den grond is ge- 
zegd, heeft uitteraard betrekking op zoogenaamde van levend 
water voorziene en op de van regen afhankelijke sawahs. Dat 
men met de bewerking der laatstbedoelde velden wachten moet 
tot dat de regens goed zijn doorgekomen en er over voldoende 
water kan worden beschikt, behoeft nauwelijks te worden ge- 
zegd. Bij de eigenlijke moerassa wahs — het werd hooger reeds 
vermeld — wordt wel eens volstaan met den grond en het on- 
kruid slechts met de hand dooreen te werken. 
Een of twee dagen voordat men de zaailingen verplant, wordt 
er geen of zeer weinig water op het plantveld toegelaten, om 
te voorkomen, dat de grond te slijkerig wordt en de plantjes 
dus niet overeind blijven staan. 
Ook de eerste dagen na uitplanten wordt het water zeer 
matiglijk zoo goed als niet toegevoerd. Hebben de jonge plan- 
tjes zich eenmaal hersteld en wortel geschoten, dan gaat men 
er toe over, om het water langzamerhand al ruimer te doen 
toevloeien. 
Kweekbedden. 
Wanneer het plantveld eens is omgewerkt, zoekt de land- 
