— 39 — 
bouwer het meest geschikt plekje uit, om er het kweekbed op 
aan te leggen. Doorgaans neemt hij hiertoe dat gedeelte van 
het veld, dat gemakkelijk te bevloeien is. In geen geval wordt 
het vruchtbaarste stuk uitgezocht, omdat men gelooft, dat de 
hieruit gewonnen zaailingen, min of meer vertroeteld, na de 
verplanting ook veel meer moeite hebben, om zich te herstellen 
dan die, welke gekweekt worden op gronden van mindere hoe- 
danigheid dan of van gelijke kwaliteit als het plantveld. 
Het kweekbed wordt overigens op dezelfde wijze en in gelijke 
opeenvolging van de verschillende werkzaamheden behandeld 
als het plantveld, door sommige nijvere landbouwers wel is 
waar met wat meer zorg, doch in allen gevalle met aanmer- 
kelijke bekorting van de tusschenpoozen, zoodat binnen enkele 
dagen de bedden gereed zijn, om het zaad te ontvangen. 
Ook hier wordt de grond eerst nog genivelleerd, hetgeen 
middels een bamboegeleding of een rond bekapt stuk hout ge- 
schiedt, soms met een stuk pisangstam, welke men over de 
oppervlakte rolt. 
Den dag vóór het uitzaaien wordt het water niet toegevoerd ; 
de eerste dagen daarna slechts zeer matiglijk. 
De bedden worden doorgaans ter breedte van 4 voet en eene 
verschillende lengte van 1 K.R of meer soms ook minder 
aangelegd, doch zóó, dat zij oenen geul tusschenlaten van ongeveer 
U a 2 voet breed tot aan den harden ondergrond reikende, 
om langs te loepen bij het uitzaaien on bij het verder onderhoud. 
Het aanbrengen van eene heining, bestaande uit gespleten 
bamboe, welke gevlochten of boogsgewijze met de beide einden 
langs den omtrek van het kweekbed in den grond worden ge- 
stoken, is het laatst, dat aan de pepinières wordt gedaan. Deze 
heining^ dient, om het plekje te beveiligen tegen pluim- en 
losloopend klein vee. 
In sommige streken o. a. in Preangers zuidelijk gelegen desa’s, 
waar vrij uitgestrekte sawahcomplexen als het ware tusschen 
wildernis ingesloten liggen, en men begrijpelijkerwijs overlast 
heeft van wilde varkens, die ook de kweekbedden niet met 
rust laten, bestaat het gebruik, om de pepinières instede 
