— 58 — 
elkander bevestigd en bestaan gewoonlijk uit arenpalmlatten 
(Soend. roejoeng) van 5 tot 8 cM, breedte. Dit houten geraamte 
mag niet aan elkander vastgenageld, doch moet door middel 
van houten of bamboespennen in de daarvoor gemaakte uit- 
beitelingen vastgehouden worden. 
Om inregenen te beletten, maakt men den daknok aanzienlijk 
langer dan de lengte van het gebouw. Voor de ventilatie is soms 
boven dezen nok nog een andere aangebracht en hierop oene 
afzonderlijke smalle bedekking van ongeveer 1/2 meter breed. 
Zelden hebben de schuren vier dakvlakken. De type- vorm is die 
met twee vlakken, die, over de lengtezijden aangebracht, tot ver 
voorbij de wanden afhangen en deze tegen slagregens beschutten. 
De toegang tot het gebouw wordt verschaft door een deurtje, 
dat hoog in een’ der smalle wanden, dus in de breedtezijde van 
het gebouw, schier onmiddellijk onder den nok, is aangebracht, 
zoodat men zich van een’ trap bedienen moet, om in de schuur 
te komen. Men brengt dit deurtje zoo hoog aan, om te voor- 
komen, dat de padihoop bij het ontsluiten van do schuur uit- 
eenvalt en wijders om diefstal te bemoeielijken. 
In de onmiddellijke nabijheid van de schuur, zelden daartegen 
aan, is doorgaans een afdak tot berging van het rijstblok en 
de stampers en waar de padi tot bras verstampt d. i. ontbol- 
sterd wordt. In de Soendalanden heet dit afdak imalilisomg ^ 
huisje of gebouwtje voor het rijstblok, en strekt het ten ge- 
bruike van meerdere gezinnen tegelijk uit dezelfde kampoeng. 
De eerste 40 dagen nadat de oogst in gebracht is, mag de 
schuur niet ontsloten worden. Het bruidspaar — de pari pa- 
ganten — toch moet de wittebroodsdagen ongestoord kunnen 
doorbrengen. 
Behandeling. 
Eerst na den veertigsten dag mag men er mondvoorraad 
uithalen en telkens niet meer dan voor de behoefte van eenige 
dagen of eene week. Het werd hooger reeds aangeteekend, dat 
men de schuur alleen op bepaalde dagen mag betreden. Wat 
men aanstonds noodig heeft, wordt verstampt, de rest zoo lang 
