- 67 — 
watertoevoer eenige weken vóór de bewerking van den grond tot 
verrotting overgaat. Geschiedt dit niet snel genoeg, dan wordt 
het met het daartusschen opgeschoten onkruid neêrgesneden 
of — geslagen, doch niet verwijderd, zoodat het met het slik, dat 
door de waterleiding wordt aangevoerd, zich vermengt en zoo- 
doende de vruchtbaarheid van den grond helpt verhoogen. 
Waar de velden niet het geheele jaar naar verkiezing kunnen 
worden bevloeid en de verwering dus wel wat lang zou duren, 
pleegt men het stroo en het onkruid vóór de grondbewerking 
neer te snijden, op hoopen of rijen bijeen te harken en, nadat 
dit alles voldoende opgedroogd is, te verbranden. 
Ook de gewoonte, om bij het wieden het onkruid onder te 
werken, wordt als bemesting en wel als groene bemesting aan- 
gemerkt. 
Overigens bekommeren de meeste landbouwers er zich weinig 
over, of aan hunne sawahs wel toegevoerd wordt wat daaraan 
door de daarop geteelde gewassen wordt onttrokken: Veelal 
toch verlaten zij zich te dien aanzien niet weinig op de vrucht- 
baarheid van den grond. 
Er zijn zelfs landbouwers, die bemesting bij padi eer slecht 
dan goed achten en haar daarom opzettelijk nalaten, tenzij de 
grond bepaald schraal is. Zonder te bedenken, dat ook ten deze 
alle overdaad schaadt, wijzen zij, ter bevestiging van deze hunne 
meening, op die gedeelten van de aanplanting, die onmiddellijk 
aan den kampoengrand liggen en waar het gewas tengevolge 
van overmatige aanspoeling van meststoffen doorgaans buiten- 
gewoon goed gedijt, wel is waar met zware blad- en stengel- 
vorming, echter zonder vrucht te geven, of met een vruchten- 
dracht, die ver beneden het middelmatige blijft, terwijl de padi 
bovendien zóó betrekkelijk teer is, dat zij bij eenigszins zware 
regens of wanneer het heeft gewaaid, aanstonds legert. 
Huur, deelbouw enz. 
Zooals men weet, worden de sawahs niet altijd door den 
rechthebbende zei ven in bebouwing genomen, hetzij, omdat zij 
