— 85 
gronden verbouwd wordt, uit dat van Térsna- of Troesnawati zou 
zijn ontstaan. 
Deze laatste padisoort, die hoewel niet zooveel als gene toch 
nog een aantal variëteiten omvat, noemt men in Midden- en 
Oost- Java naar de groeiplaats pari gaga of kortweg gagd^ in de 
Soendalanden pare hoema. 
Hier d.w.z. in de Soendastreken wordt ten aanzien van de 
velden en wel naargelang deze zijn aangelegd op al dan niet te 
voren met zwaar bosch bedekte terreinen nog onderscheid ge- 
maakt tusschen iioema en tipar. 
De aanleg van zulk een hoema of gdgd is al zeer eenvoudig, 
zou kwalijk primitiever kunnen geschieden. 
Tegen het einde van den oostmoesson begint men met het 
kleiner hout om te kappen en het struikgewas zoomede het 
hooge gras neer te snijden (babad). De grootere en kleinere 
boomen, die neêrgeveld zijn, worden vervolgens van hunne tak- 
ken ontdaan : in Midden- en Oost-Java notor^ in de Soendalanden 
yigarmgges geheeten. 
Een of twee weken later, wanneer alles droog genoeg is, 
verzamelt men de weggesneden takken eerst nog voor brand- 
hout, terwijl de overgebleven ruigte wordt verbrand na haar 
soms eerst wel, soms ook niet, op rijen bijeengegaard te 
hebben ; in Midden- en Oost-Java ditoenoe^ diobong of dilagar^ in 
de Soendalanden didoeroek genoemd. 
Daarna worden de hier en daar uitstekende stronken zoo 
mogelijk uitgegraven, anders laat men die eenvoudig staan. De 
boomen, welke aan het vuur ontkwamen, worden geveld en alles 
verbrand. Desnoodig wordt deze bewerking meermalen herhaald, 
zoodat men den hoemabebouwer wel eens bezig kan zien met 
openkappen en branden van het begin van den oostmoesson 
totdat de eerste regens zijn ingevallen. 
Indien het groote hout niet in den weg staat, wordt dit ge- 
spaard; anders wordt er beneden in den stam een stuk uitge- 
kapt en daar gedurende eenige dagen achtereen een vuur aan- 
gelegd totdat de uitholling groot genoeg is geworden, om den 
boom zonder veel arbeid met de bijl om te hakken. 
