88 — 
digde plantmateriaal geen kweekbed aangelegd, dan zoekt men 
in het plantsoen de beste en krachtigst ontwikkelde exemplaren 
uit, die voor dat doel gesplitst worden. 45.) Nadat de aanplant in 
bloei staat, wordt er niet meer gewied. 
Tegen het einde der tweede, maar veelal niet vóór de derde 
maand, begint zich hier en daar een aar te vertoonen. 
Eenige dagen later heeft het gansche veld gelijkelijk aren 
gevormd. 
Dan wordt de aanplant tot aan den oogst niet meer onbe- 
waakt gelaten. Over dag dienen vogels en apen, des nachts 
wilde varkens te worden geweerd. 
Hiertoe heeft men te voren hetzij in een’ hoek dan wel op 
het midden van het veld een hoog van den beganen grond 
op stijlen rustend wachthuisje opgetrokken, van waaruit men 
evenals bij de sawahs een netwerk van touwen over de geheele 
aanplanting aanlegt, welke verbonden zijn aan bamboesstaken, 
waaraan kleppers, petroleumblikken of andere voorwerpen zijn 
bevestigd, die, zoodra men aan de touwen rukt, in beweging 
komen en geraas maken. 
Wanneer de stengels onder het gewicht der aren zich neer- 
buigen en deze een geel aanzien hebben aangenomen, gaat men 
tot den oogst over, doch niet dan nadat men rekening heeft 
gehouden met goede en slechte dagen en de noodige offers ge- 
bracht heeft aan Trësnawati^ Dewi- of Nji Sri en al wat het 
gewas beheerscht. 
In afgelegen streken met schaarsche bevolking geschiedt de 
oogst evenals het uitzaaien en wieden door den landbouwer 
zelf met behulp van zijn gezin. Nabij minder schaars be- 
volkte streken is daarvoor gewoonlijk voldoende werkvolk te 
bekomen tegen een deel van de opbrengst en, evenals zulks bij 
sawahs gebruikelijk is, heeft de eigenaar van het veld ook hier 
in de eerste plaats rekening te houden met hen, die hebben 
helpen zaaien en wieden. 
Gewoonlijk wordt de oogst al mede op het veld zelf gedroogd 
en gebost, eerst daarna naar de schuren overgebracht. 
Ook bij de padiiioema onderscheidt de landbouwer eenige 
