derwerpelijke tegalgronden de inlandsche boer er meerdere en 
op verschillende tijdstippen oogstbare gewassen tegelijk op 
teelt, — veelal zijn veld bij gedeelten in cultuur brengt — ; zet 
hij zich daarmede tevens voor het feit, dat, terwijl het eene 
gewas geoogst is, het andere gewied, nog een ander aangehoogd 
moet worden. Dikwerf gebeurt het zelfs, dat het eene deel 
van het veld nog beplant is, terwijl het andere bewerkt wordt. 
Vaak is dus de tëgalbebouwer als het ware het gansche jaar 
door bezig, zoodat hij geene gelegenheid vinden kan, om zijnen 
medelandbouwer behulpzaam te zijn in de bebouwing van diens 
gronden. Hieruit laat het zich ook verklaren, waarom het bij 
den sawahbouw zoo algemeen toegepaste onderling hulpbetoon 
hier niet of bij hooge uitzondering voorkomt. Maar bovendien 
liggen de onder werpelijk bouwgronden gewoonlijk ver van de 
bewoonde streken vci'wijderd. 
