— 108 — 
gekookt genuttigd, soms alleen met wat fijn zout, soms ook 
met geraspte klapper, of men kookt haar met andere groenten 
op voor sajoer^ als toespijs bij de rijst. De smaak doet aan 
aardappelen denken; doch is min of meer prikkelend samen - 
trekkend. 
Nog een knolgewas, waarvan sommige variëteiten zich alleen 
op sawahs, liefst op een bepaald moerassigen bodem, andere 
weder op droge gronden laten verbouwen, is de taleus of talës 
{Colocasia antiquorum Schtt.; soms ook wel kimpoel genoemd. 
Er zijn variëteiten, die van 9 maanden tot een jaar behoeven, 
voordat zij geoogst kunnen worden, terwijl a.ndere reeds in de 
4e of 5e maand zijn in te zamelen. 
In sommige streken maakt men onderscheid tusschen talës 
en kimpoel en verstaat men onder de laatste de variëteit, die 
niet zulke groote knollen vormt en op droge gronden wordt 
aangeplant. 
Wordt op moerassig terrein een vluchtige dooreen werking 
met den, op den kant geplaatsten patjoel of eene, van eenen 
steel voorziene plank voldoende geacht, op droge gronden moet 
de bodem eens of meermalen omgespit worden, waarna men 
met den patjoel ruime plantgaten maakt. Soms wordt er in 
deze gaten eerst nog wat mest gedaan of men wendt bemesting 
aan, nadat er is uitgeplant. 
Als plantmateriaal bezigt men de uitloopers, die vooraf van 
de wortels en het loof worden ontdaan, zoodat er alleen het 
topblad overblijft, dat soms nog weggesneden wordt. 
Na twee weken heeft zich een nieuw topblad gevormd. Eerst 
wanneer de aanplant ongeveer eene maand oud is, wordt er 
gewied. Deze bewerking herhaalt men op den leeftijd van 2 
of 3 maanden, waarna de aanplant wordt aangehoogd. 
Naar gelang van den leeftijd, onderscheidt men tusschen t. 
dalëm of leuir en t. gendjah of haioara. Onder de eerste brengt 
men de variëteiten, die langer dan 5 maanden behoeven, om 
oogstbaar te wezen; onder de laatste die, welke reeds binnen- 
dien tijd kunnen worden ingezameld. 
