— 122 — 
In elk pootgat plant men van twee tot vier zaadjes tegelijk 
uit, waarna men er onmiddellijk wat mest bijdoet, liefst van 
pluimvee. 
Vier of vijf dagen later schieten de plantjes uit. Op den 
leeftijd van ongeveer drie weken wordt er gewied. Zelden wordt 
dit later herhaald. Weldra is de aanplanting in bloesem. Reeds 
in de tweede maand kan de eerste pluk geschieden. Men oogst 
al naar gelang de vruchten er den leeftijd toe bereikt hebbem 
soms tot drie of viermaal van hetzelfde plantsoen. Zooals ge- 
zegd, laat men haar niet rijp worden, tenzij men er noodig 
heeft voor zaad. 
Wanneer de tijd daar is, om het veld te bewerken ter be- 
planting met padi of een ander gewas, wordt de ketimoen 
eenvoudig verwijderd. De vruchten, die door deze ontijdige 
verwijdering van den aanplant niet tot volkomen ontwik- 
keling zijn gekomen of dit niet konden wegens te veel re- 
genval, worden als augurken verkocht en behandeld d. w z. 
men maakt er zuur van. 
Augurken worden inderdaad zeer zelden aan geplant. 
Onder de komkommers, welke de inlandsche boer verbouwt, 
onderscheidt men de volgende variëteiten: 
de k. loatang^ in de Soendalanden h. tjatang^ ook wel h. dajak 
geheeten. Zij is een slingerplant en moet dus geleid worden. 
Daar zij niet vóór de tweede maand bloeit en de vruchten eerst 
tegen het eind der derde maand en tot op den leeftijd van 5 
maanden geoogst worden, plant men deze variëteit niet op sa- 
wahs doch op tëgalgronden aan. Zij levert de grootste vruch- 
ten op, die vaak eene lengte bereiken van 20 centimeters bij 
eenen omvang van 30 centimeters of meer, met zeer dik vrucht- 
vleesch en eene min of meer leerachtige schil, die, wanneer de 
vruchten nog jong zijn, eene groene kleur heeft, doch gaande- 
weg en wel van den vruchtsteel naar den punt lichter zoo goed 
als ivoorachtig geel wordt; 
de ketimoen - of honteng toeroes^ welke evenals de zooeven ge- 
noemde k. icatang of h. tjatang geleid moet worden, maar 
eerder, reeds tegen het einde van de 2® of het begin der 
