— 123 — 
3« maand, vrucht geeft. Hare bessen zijn aanzienlijk kleiner 
en de vruchtschil malsch; 
de k. looeroe^ in de Soendalanden h. soeri {Lagenaria vittata 
Ser.) genoemd, waarvan de schil aan den bovenkant ter plaatse 
van den vruchtsteel groen gekleurd is, doch naar de punt gaande 
lichter wordt en in ivoorachtig geel overgaat. Bij de jonge vrucht 
teekent deze gele kleur zich als strepen overlangs af; 
Voorts heeft men de gewone këtimoen in de Soendalanden 
h. limoen geheeten, zijnde de meest verbreide variëteit. De 
vruchtschil is groen gekleurd en vooral wanneer de vrucht nog 
jong is, aan de oppervlakte even beneden den steel van tal van 
verhevenheden als stekels voorzien. 
Wijders bestaat een komkommersoort, bekend onder den naam 
van këtimoen' of honteng krai. Zij moet fijner wezen dan de 
hiervoren genoemde en heeft eene gestreepte schil. Er bestaan 
eenige variëteiten van, welke door de grootte der vruchten, zoo- 
mede door de kleur en dikte der schil onderling worden onder- 
scheiden. 
De tot nog toe behandelde këtimoensoorten worden meestal 
rauw of gekookt als toespijs bij de rijst gegeten of men maakt 
er roedjak van met dezelfde pikante saus als bij de bespreking 
van k^tela bedoeld. Ook wordt këtimoen met andere groenten 
tot sajoer opgekookt, of men maakt er salade van. 
Eene vrucht, die in vorm eenigszins aan këtimoen doet den- 
ken en daarmede wel eens verward wordt is die van Passiflora 
qicadrangularis L.; het vruchtvleesch wordt geschrapt en met 
arensuiker of stroop en water gebruikt, in de Soendalanden is 
het bekend onder den naam van erUs of errëhis ook wel irëbis. 
De vrucht is kort ineengedrongen, de schil leerachtig en licht- 
geel gekleurd. 
Een ander mede tot de cucurbitaceeën behoorend gewas, dat 
zeer weinig, slechts nu en dan op sawahs, doch gewoonlijk op 
tëgalgronden verbouwd wordt, is de sëmangka (Citrullus edulis 
Spach). Men onderscheidt twee variëteiten, die met een rood 
en die met een witachtig vruchtvleesch, in de Soendalanden 
