— 127 — 
De beide genoemde behooren tot de k. landjaran. 
Onder de heesterachtige variëteiten wordt de k. idjo {Pha- 
seolics radiatus L.) het meest verbouwd. Hare peulen zijn hoog- 
stens 5 tot 6 centimeters lang, aan de punt eenigszins afge- 
stompt terwijl de vruchtschil donkergroen is. Zij wordt niet 
evenals de andere katjangvariëteiten jong ingezameld. Instede 
hiervan laat men de peulen rijp aan de plant worden, om er de 
zaadjes zoo niet goed oud dan toch in volwassen staat uit te 
winnen. Vooreerst worden deze zaadjes door de bevolking tot 
meel verstampt ter bereiding van allerlei inlandsch gebak. Ook 
worden zij zeer veel tot een soort brei opgekookt met wat gem- 
ber en arensuiker. Op plaatsen, waar geen erwten te bekomen 
zijn, wordt de k. idjo door Europeesche huismoeders als surro- 
gaat gebezigd voor de bereiding van erwtensoep. Voorts wordt 
zij, met gahah en djagoeng vermengd, als voeder aangewend van 
duiven en hoenders. — Chineezen, maar ook inlanders leggen de 
zaden een of twee etmalen in eene mand op een koele plaats 
onder voortdurende bevochtiging te kiemen, om er de jonge nog 
witte plantjes tot 4 of 5 centimeter lengte uit te winnen, welke 
een zeer gezochte groente zijn, bekend onder de benaming van 
taoege.{5L) Wijders vermalen de Chineezen de zaden tot meel ter 
bereiding van taoekwa en tahoe^ waarover nader zal worden ge- 
handeld bij de bespreking van kadële. 
Eene andere heesterachtige variëteit, welke vooral in de Soen- 
dalanden zeer algemeen op hoemagronden en sawahdijkjes 
wordt verbouwd, is de k. hiris (Cajanus indicus Spe.) — De plant 
vertoont ook in het loof zeer veel gelijkenis met de widjem. 
Gewoonlijk laat men de vruchten goed rijp aan de plant 
worden, maar ook de jonge peulen en topbladeren worden 
gaarne als groente, hetzij rauw dan wel gekookt of gestoomd, 
genuttigd. 
Een grovere slingervariëteit is de k. kdrd^ in de Soendalan- 
den roivaj {Phaseolm lanatus L.) geheeten. Deze wordt gewoon- 
lijk niet tot aaneengesloten plantsoenen noch op sawahs of të- 
galgronden aangeplant, maar op erfgedeelten, hier en daar langs 
boomen of heggen. Ofschoon zij reeds in de derde maand vrucht 
