— 128 — 
draagt, en men de peulen evenals de andere katjangsoorten niet 
in eens oogst, doch successievelijk al naar de behoefte en naar- 
gelang zij er den leeftijd voor bereikt hebben, zoo laat men de 
karaplant dikwerf 1 of 2 jaar, soms ouder worden. Men onder- 
scheidt twee variëteiten: die met groene stengel, bladnerven 
en vruchtschil en die, waarvan de peulen lichtgeel bijna wit 
gekleurd zijn met paarsen rand, terwijl stengel, takken en 
bladnerven mede paars zijn. 
Nog eene soort katjang këtjipir (PsopJiocarpus 
spec)^ in de Soendalanden djadt genoemd. Zij is niet zoo grof 
als hm'd of rowap wordt als groente althans hooger geschat en op 
erfgedeelten, tëgalans alsook op sawahs aangeplant, maar dan 
alleen op de sawahdijkjes tegelijk met padi. Terwijl de Javaan 
de peulen jong plukt, laat de Soendanees ze rijp aan de plant 
worden, om juist de oude zaden in te zamelen. Deze heeton 
hoior, De peul heeft eenen eigenaardigen vorm: instede van 
zwaard vormig is zij vierkant en loopt zij langs de randen in 
een min of meer vliezigen zoom uit, die iet of wat aan eene 
vischvin herinnert. Men onderscheidt van djadt weder eenige 
variëteiten, die zich doen onderkennen door de kleur der plant- 
stengels, bladnerven, boonen en de grootte der zaadjes zoomede de 
kleur der vruchtschil. 
Van de heesterachtige boonen teelt de inlandsche landbou- 
-wer die met bruingekleurde, die met egaal witte en die met 
gespikkelde zaadvliesjes. De eerste zijn de welbekende hruine- 
of Preanger boonen {Phaseolus vulgaris L.) Zij worden in de 
Soendalanden katjang heureum^ ook wel, evenals in het Bui- 
tenzorgsche en in Batavia, k. djogo genoemd, ofschoon men 
hier en daar met deze laatste benaming inzonderheid die met 
gespikkelde zaadhuid bedoelt. Die met witte boonen noemt 
men in de Soendalanden eenvoudig k, hodas. 
Men plant de hier bedoelde boonen in de hooger gelegen 
streken aan, omdat zij in de vlakte slecht gedijen, liefst op 
losse, aan zand of fijn grind rijke gronden, voornamelijk op 
tëgalans, doch hier en daar ook op sawahs. Wanneer de bla- 
: deren bruingeel worden en beginnen te verwelken, gaat men 
