— 131 — 
ongeveer eene maand wordt de aanplanting gewied. Twee of 
drie weken later, tegen den tijd dat het plantsoen in bloesem 
schiet, nog eens, waarbij de plantrijen tevens worden aan- 
geaard. Veelal echter volstaat men met één keer wieden. 
Men laat dit echter na, wanneer het geheele plantsoen gelijk- 
matig in bloei staat. 
Eene maand later, overeenkomende met den leeftijd van drie 
maanden of iets ouder, gaat men over tot oogsten. Dit heeft 
plaats door de plant uit den grond te trekken en wat er mogelijk ach- 
terblijft tengevolge van afbreken der fijnere wortels, uit te graven. 
De k. bogor bevat per peul niet meer dan één zaad tegelijk, 
dat nagenoeg volkomen rond is en de grootte heeft van een 
hinken erwt of een middelmatig groeten knikker. Men onder- 
scheidt eenige variëteiten, die te onderkennen zijn aan de kleur 
van het zaadvliesje, dat of egaal geel, soms lichtbruin, öf zwart 
of ook gespikkeld is, doch ter plaatse, waar het aan de uit- 
wendige peulschil vastzit, een wit litteeken vertoont. 
Behalve door de peulen, de peulschil en den vorm der zaden 
is de k. bogor van de soeoek te onderscheiden door het loof en 
de gedaante der plant. 
Van de eerste toch zijn de bladeren wat grooter, forscher 
ontwikkeld, donkerder gekleurd en loopt het blad in een punt 
uit, terwijl van de soeoek de bladtop afgerond is. Voorts zijn 
de stengeldeelen van de soeoek korter, en in den regel getakt. 
Wijders heeft de k. bogor een gladde schil, terwijl deze bij de 
k. soeoek van groeven of putten voorzien is. 
In Midden en Oost Java laat men de soeoek doorgaans 
niet ouder worden dan noodig is en wel om, ook het loof te 
kunnen benutten als veevoeder, hoewel dit, althans bij over- 
matig gebruik, evenals këtelabladeren, lichtelijk diarrhea ver- 
oorzaakt. — In de Soendalanden wacht men met den oogst 
totdat de bladeren verwelken, soms tot zij volkomen droog zijn. 
Hier en daar gaat men er echter al meer en meer toe over, 
om evenals in Midden en Oost Java almede het loof als 
veevoeder te bezigen en dus de soeoek te oogsten, zoodra de 
noten er groot genoeg voor zijn. 
