— 137 
ten lepel of panetël aandrukt tot eene dikte van ongeveer ^1^ 
tot 2 c. m. Fluks wordt nu de bovenvlakte bestrooid met wat 
schimmel uit den vorigen dag bereide ontjom^ het geheel aan- 
stonds op een andere sasag het onderste boven gekeerd en 
vervolgens een etmaal op eene bamboezen stelling binnenshuis 
gehouden, liefst waar geen of zeer getemperd licht kan toetre- 
den, om het woekeren der schimmel te bevorderen. Den vol- 
genden dag bij goed weer worden de sasags voor een of twee 
uurtjes in de buitenlucht gezet en krijgen zij daarna weder 
een plaatsje op de bamboezen stelling binnenshuis, waar de 
schimmel welig tiert en reeds den dag daarop het middelerwijl 
min of meer poreus geworden meel als een fluweelachtige laag 
bedekt. Dan is de ontjom gereed voor verkoop en wordt zij 
hiertoe in stukken versneden van 3 of 4 c. m. breedte, bij eene 
lengte van 6 tot 10 c. m. 
Zeer gezocht is de in het Tjiandjoersche, met name in de 
kampongs Rantjahali en Pasirhajam bereide ontjom; ook die 
van de Buitenzorgsche bovenlanden heeft als het ware een 
zekere vermaardheid verkregen. 
In den laatsten tijd, nu de bevolking zooveel tapioka 
bereidt, wordt er door kenners nog al geklaagd over verval- 
sching van ontjom of liever van de boengkil met het residu 
van de cassavemeelbereiding, bestaande uit het herhaaldelijk 
gewasschen en uitgeperste raspsel, de hampas. 
Voorts wordt de k. tjina of soeoek^ met wat zout gekookt of 
geroosterd als versnapering genuttigd. Bij eene zorgvuldige 
bereiding roostert men de noten op zand in een pan met onder- 
vuur, nadat de peulen eerst nog een geheelen nacht in zout 
water zijn geweekt. 
Chineesche vrouwen maken er een soort nougat van door de 
schoongepelde boonen van de geroosterde katjang met dikke 
stroopsuiker te behandelen en de massa ter dikte van 3 tot 4 
c.m. te laten stollen, vervolgens in ruitvormige stukken te 
versnijden. 
Ook levert de katjang met wat zout, spaansche peper en 
trasi fijngestooten, een zeer gewilde sambël op, om na aanlen- 
