— 34 — 
Oudtijds meende men dat de noten niet konden kiemen alvorens zij 
het lichaam van een vogel (noten-eter) gepasseerd waren i). Eerst 
betrekkelijk zeer laat, omstreeks 1660, leerde men dat de noten ook 
zonder dat konden kiemen; ook toen schijnen de proeven met rijpe 
noten echter zóó slechte uitkomsten gegeven te hebben, misschien 
omdat men ongeduldig was daar de noten zeer langzaam kiemen, 
dat men aanraadde om slechts onrijpe noten uit te zaaien, namelijk 
zoodanige wier foelie pas begint rood te worden. 
De noten zijn in dat stadium nog zóó week, dat men ze tusschen 
de vingers kan stuk drukken. Het is mogelijk dat zulke onrijpe 
noten spoediger kiemen dan de rijpe, maar zeker is het dat zij het 
aanzijn zullen geven aan veel zwakkere planten. 
De onrijpe noot toch bevat veel minder voedingsstoffen dan de 
rijpe, daar zij zich eerst tegen den tijd van het rijp worden met 
die stoffen gaat vullen, die voor de eerste ontwikkeling der kiemplant 
moeten dienen. Het feit dat de uit onrijpe noten voortgekomen 
boomen vaak vroeger (reeds in hun 5® tot 7® jaar) beginnen te 
bloeien en vrucht te geven dan de uit rijpe vruchten ontstane (die 
gewoonlijk eerst in hun 8® tot 10® van bloemen voortbrengen) wijst er 
ook op dat de eerstbedoelde planten zwakker zijn, omdat het bekend 
1) Het is bekend dat eenige vogelsoorten, op Banda vooral de zoogenaamde 
Notenkraker of Noteneter Carpophaga perspicillata en C, aenea en andere, 
noten, als zij nog door de foelie omgeven zijn, opeten ; de foelie wordt verteerd 
maar de noot onbeschadigd uitgeworpen ; deze kiemt dan op de plaats waar 
zij neervalt. Daar de vogels slechts op rijpe foelie azen, geven die vruchten dus 
steeds krachtige kiemplanten. Hier heeft men dus voor de nootmuskaat het- 
zelfde verschijnsel als de zoogenaamde ))loeak-koffie”, daar ook de loeak {Para- 
doxurus mvmnga behoorende tot de familie der civetkatten) de rijpe koffiebessen 
opeet, doch de boonen onverteerd uitwerpt. 
Een feit is het dat de vogels die de noten eten, tevens een zeer groot aan- 
deel hebben in de verspreiding der nootmuskaat over de naburige eilanden. 
Verschillende verhalen werden vroeger aan deze waarnemingen toegevoegd. 
Het zonderlingste is wel dat hetwelk door J. Vogei.s (1678) gegeven wordt; 
Warburg (blz. 312) citeert daaruit het volgende: ))Tst nun der Vogel welcher 
die Muscat-nuss hat fallen lassen, ein Miinnlein, so wachst ein Mannlicher 
Muscatenbaum, so der Vogel ein Weiblein, so wachst ein Weiblein-Muscaten- 
baum, wenn es aber ein Vogel, so sich noch nic mit einem andern entweder 
Mannlein oder Weiblein gepahret, imd gleichsam noch Jungfer ist, so wachset 
einer von den besten Muscaten-Baümen’k 
