II. C U L T U IJ R. 
Hoewel de nootmuskaatboomen blijkbaar in verschillende streken 
en klimaten kunnen groeien, en er zich zelfs tot krachtige hoornen 
kunnen ontwikkelen, zoo stellen zij toch blijkbaar zeer bijzondere 
eischen aan bodem en klimaat wanneer men van hen verlangt dat zij 
ook op hun nieuwe standplaats even rijkelijk vruchten dragen als 
zij dat in hun vaderland doen. Ten duidelijkste blijkt dit reeds 
uit de geschiedenis van de talrijke maar vergeefsche pogingen die 
werden aangewend om de cultuur van deze zoo algemeen gewaar- 
deerde specerijplant naar andere, toch ook tropische streken over te 
brengen. 
Wanneer men als maatstaf neemt de geaardheid van bodem en 
klimaat in de streken waar de cultuur ten volle geslaagd mag 
genoemd worden, zoo leert deze dat de notenboom in de eerste 
plaats een lossen, vruchtbaren en misschien zelfs liefst vulcanischen 
bodem verlangt; blijkbaar geeft hij bovendien de bepaalde voor- 
keur aan hellende of zeer goed gedraineerde terreinen, daar hij 
zeer gevoelig is voor een al te vochtigen ondergrond. 
Yerder verlangt de boom een temperatuur, die aan niet al te 
groote schommelingen onderhevig is, en tusschen de 20'^ en 30^ C. 
(=: G8® en 86*^ F.) wisselt, benevens een aanzienlijke regenval, 
ongeveer 3000 mM. per jaar. De regen moet liefst vrij gelijkmatig 
over het geheele jaar verdeeld zijn (zooals op Banda liet geval 
is), hoewel ook een droogte van enkele maanden, zooals in do 
Minahassa in den Oost-mousson voorkomt, geen schade blijkt aan te 
brengen. 
Al te groote en te aanhoudende voclitigheid der lucht is 
echter evenmin gewensclit, vooral ook met liet oog op do ziek- 
ten die den aanplant vaak teisteren. 
