— 25 -- 
buitengewone droogte van het jaar 1877 vernietigde bijna den ge- 
ileden aanplant. Op het eiland vindt men nl. geen enkele beek 
of zelfs bron, zoodat in dat jaar zelfs het drinkwater van Banda 
aangevoerd moest worden ; aan het begieten van den jongen aan- 
plant viel dus in het geheel niet te denken. 
De bestaande tuinen op Rbun dateeren dus nagenoeg uitsluitend 
van na het jaar 1877 ; de cultuur kan er als volkomen geslaagd 
beschouwd worden, want in deze perceelen, met oordeel en regelmatig, 
volgens de 'nieuwste ervariogen beplant, vindt men (en vooral 
op het perceel Arcadië) bijna uitsluitend gezonde en krachtige hoo- 
rnen, die op ruimen afstand van elkander staan. 
Ook op Bosengain^ dat vroeger nooit met notenboomen beplant 
was, blijkt deze cultuur goed te slagen. 
Op Ambon werden, bij onze komst, wel is waar notenboomen 
gevonden, maar zij waren er niet in het groot aangekweekt, mogc- 
lijk ingevolge de overeenkomst met de Bandaneczen, waarover boven 
(blz. 11) reeds gesproken werd, volgens welke deze zich tot de 
notencultuur, de Ambonneezen daarentegen tot de kruidnagcl-cultuur 
zouden bepalen. Niettegenstaande het later ingevoerde en overi- 
gens zoo streng gehandhaafde monopoliestelsel, werd toch oogluikend 
toegelaten dat de notenboomen op Ambon bleven staan ; van uit- 
breiding der cultuur was echter langen lijd geen sprake. 
Toen evenwel in 1778 de perken op Banda zoo zwaar geleden 
hadden door den orkaan en de oogsten sterk dreigden te vermin- 
deren besloot de Compagnie ook op Ambon de notencultuur in te 
voeren. Deze maakte echter niet veel vorderingen, hoofdzakelijk 
tengevolge van het lijdelijk verzet der bevolking. Daardoor was 
het aantal notenboomen in het jaar 1803 nog niet hooger gestegen 
dan tot een 10.000, van welke bovendien toen nog maar ongeveer 
een duizendtal vruchten droegen. Ook later bracht de cultuur 
maar weinig voordeel op, zoodat in 1827 besloten werd deze, wat 
Ambon betreft, geheel vrij te verklaren. De bevolking had echter 
weinig smaak in de notenteelt gekregen en, vreezende dat men weder 
op het monopolie-systcem wilde terugkomen zoodra de cultuur 
tot bloei geraakt zou zijn, ging de bevolking er toe over de noten- 
boomen gaandeweg als brandhout te gebruiken. 
