28 
wederom tot schuldverband te doen dienen. Wel hadden zij nu kapi- 
taal verkregen, maar drukte hen weer de jaarlijksche rentebetaling der 
hypothecaire schulden ; doch hopeloos werd de toestand wederom 
toen in 1852 een ongekend hevige aard- en zeebeving alles weg- 
voerde wat bij de kust gelegen was, dus alle perkgebouwen, met 
rookkombuizen en magazijnen, waardoor dus voor schatten gelds 
aan producten verloren gingen. 
Onder deze benarde omstandigheden kwam de Regeering weder- 
om krachtdadig ter hulp, door de perkeniers met aanzienlijke som- 
men gelds te helpen, die bestemd waren voor den wederopbouw 
van hun huizen en andere noodzakelijke gebouwen ; bovendien be- 
sloot zij echter in 1859 tot het verleenen van rentelooze voor- 
schotten ter aflossing van de hypotheken die op de meeste der 
perken gevestigd waren (slechts 13 van de 34 waren toen onbe- 
zwaard), met verbod echter van het afgeven van nieuwe hypotheken 
aan particulieren. Door deze maatregel alleen werd den perkeniers 
een jaarlijksch voordeel van 177 duizend gulden verschaft, welk 
bedrag zij anders aan rente hadden moeten opbrengen. Bovendien 
werden de inkoopprijzen van noot en foelie (die nog steeds uitsluitend 
aan het Gouvernement geleverd moest worden) verhoogd, terwijl 
ten slotte ook de zoogenaamde perkhoorigheid der slaven opgeheven 
werd, waardoor de perkeniers ontlast werden van de zorg voor de 
oude en invaliede geworden slaven. Dit bracht hun dus evenzeer 
een indirect voordeel aan, dat ongeveer 11 duizend gulden bedroeg. 
De ramp van 1852 was de laatste, die de perken teisterde en 
sedert is de productie dan ook reeds van af de eerste jaren gestadig 
en aanzienlijk gestegen. Ten bewijze hiervan haalt van de Crab 
onder anderen aan (blz, 29) dat de zuivere opbrengst der perken, 
die in 1857 ruim 58 duizend gulden bedroeg, drie jaar later (in 
1860) reeds tot het viervoud van dat bedrag gestegen was. Nu 
waren dan ook de rijke jaren der perkeniers aangebroken. Niet 
alleen steeg de productie de jaren 1875 — 84 tot ongeveer het 
dubbele bedrag van dat in de vorige jaren (van 1850 — 1874), maar 
in 1885 tot op heden klom dit oogstcijfer nog hooger, zoodat het 
nu ruim 5 maal zoo groot is als in de goede tijden der O. I. 
Compagnie. 
