— 69 — 
door Warburg bij gebrek aan voldoend materiaal onjuist verklaard 
werden. 
Dat zulke saamgestelde vruchten verre van zeldzaam zijn blijkt 
wel ^daaruit dat mij in verschillende notentuinen herhaaldelijk be- 
paalde boomen aangewezen werden, die volgens zeggen nooit anders 
dan die abnormale vruchten opleveren, een feit waarvan ik mij tel- 
kens kon overtuigen. Zulke boomen waren echter ^^teeds boei-boomen ; 
aan de gewone vruchtdragende (vrouwelijke) exemplaren komen zij 
naar men mij mededeelde nooit voor. 
Alle saamgestelde vruchten komen dus van boei-boomen, maar er 
zijn ook vele boei-boomen die nooit anders dan geheel normale vruch- 
ten opleveren, terwijl andere boei-boomen behalve saamgestelde vruch- 
ten ook nog normale opleveren. Dat trouwens het voorkomen dezer 
abnormale vruchten aan bepaalde boomen niets ongewoons is, blijkt 
daaruit dat reeds Rümphius vermeldt dat men deze y^pala hacamhar'^ 
vooral vaak aan de boei-boomen aantreft. Ook in den Cultuurtuin 
dragen de boei-boomen vele samengestelde vruchten. 
Warburg vermeldt dat in de saamgestelde vruchten elk der noten 
door zijn eigen foelie omgeven is. Dit is echter niet geheel juist, 
want zeer vaak zijn de noten te samen omsloten door één foelie. 
Wel had oorspronkelijk natuurlijk elke noot zijn eigen foelie, maar 
door de wederzijdsche drukking, die de noten op elkander uitoefen- 
den, kon de foelie tusschen deze noten in zich niet altijd ontwikkelen, 
zoodat men ten slotte vaak slechts één krans van foeliedraden vindt 
die de noten te samen omgeven. 
In aansluiting aan deze noten-variëteit, die vrij algemeen voor- 
komt, wensch ik hier met een enkel woord nog eenige andere afwij- 
kingen te bespreken. 
y^Pala meraja'' noemt men de vruchten wanneer zij in trossen bij- 
een zitten. Gewoonlijk vindt men de vruchten óf enkel óf slechts bij 
tweetallen aan eenzelfde steel in de oksel van een blad; een enkele maal 
is die vruchtsteel daarentegen sterker vertakt en draagt dan talrijke 
vruchten, waardoor zulk een tros zeer veel gelijkt op een tros 
(Lansium domesticum). Deze variëteit schijnt niet veel voor te 
komen, men vindt haar echter op het eiland Rhun. Aangezien de 
mannelijke bloemen, zooals wij zagen, steeds aan meer of minder sterk 
