- 97 
Verder zegt Collingwood dat men bij een nauwkeurige beschou- 
wing der aangetaste deelen ziet dat de teeltlaag (cambium) aan den 
binnenkant van den bast opdroogt en zwart wordt; dan worden de 
bladeren spoedig slap en vallen later af en kort daarna ziet men 
in den bast tal van kleine gaatjes, maar geen insect werd er ooit 
gevonden, of werd er een schimmel gezien die men als aanleiding van 
de verwoesting zou kunnen beschouwen. Haar oorzaak is iets ge- 
heimzinnigs gebleven voor de planters, die te vergeefsch naar een 
oorzaak zochten en wier middelen tot tegengang der ziekte zonder 
de minste uitwerking bleven. Wat ten slotte de uitwerking dezer 
ziekte was werd reeds vroeger (blz. 14,15) medegedeeld. Colling- 
WOOD zegt o. a. : „Onder deze omstandigheden werden de tuinen door 
de planters uit moedeloosheid verlaten en aan het Gouvernement 
teruggegeven, hoewel er nog talrijke gezonde boomen op stonden. 
Andere werden met de zich daarop bevindende gebouwen voor geringe 
sommen verkocht. Tal van Engelsche en Chineesche planters die 
hun geheele vermogen in nootmuskaat-tuinen hadden gestoken, waren 
daardoor geheel geruïneerd en zonder eenig vermogen, en zorg en 
teleurstelling hadden overal de overhand’’. 
Ridley meent dat de kleine insecten, die toch blijkbaar de gaatjes 
in den bast gemaakt hadden van welke Collingwood spreekt (hoewel 
die diertjes toen niet gezien werden), de oorzaak der ziekte waren, 
doordat zij gangen graven in het cambium en zoo als het ware den 
boom kunnen ringen. Intusschen merkt Ridley op dat het wen- 
schelijk geweest ware wanneer men had kunnen constateeren of die 
insecten vóór of na den dood van den bast daarin gedrongen waren. 
Een aantal zieke boomen in verlaten tuinen herstelden zich echter, 
niettegenstaande zij langzamerhand als in een wildernis geraakt waren. 
Collingwood schreef dit toe aan het ophouden der bemesting, daar het 
volgens hem juist de zware bemesting der boomen was, alsmede hun 
uitputting door de zware vruchtdracht, die hen zoo vatbaar ge- 
maakt hadden voor de ziekte, en hen daaraan zoo weinig weerstand 
had doen bieden. 
Ridley zag ook in den afgestorven bast van de aan de hier 
besproken ziekte lijdende uotenboomen de vertakte gangen, die ook 
door mjj een enkele maal werden waargenomen. In deze gangen 
Meded. PI. XX VI 11. 7 
